- Petavatthu
- Cūḷavagga
1. Abhijjamānapetavatthu
“Abhijjamāne vārimhi, gaṅgāya idha gacchasi; Naggo pubbaddhapetova, māladhārī alaṅkato; Kuhiṁ gamissasi peta, kattha vāso bhavissatī”ti.
“Cundaṭṭhilaṁ gamissāmi, peto so iti bhāsati; Antare vāsabhagāmaṁ, bārāṇasiṁ ca santike”.
Tañca disvā mahāmatto, koliyo iti vissuto; Sattuṁ bhattañca petassa, pītakañca yugaṁ adā.
Nāvāya tiṭṭhamānāya, kappakassa adāpayi; Kappakassa padinnamhi, ṭhāne petassa dissatha.
Tato suvatthavasano, māladhārī alaṅkato; Ṭhāne ṭhitassa petassa, dakkhiṇā upakappatha; Tasmā dajjetha petānaṁ, anukampāya punappunaṁ.
Sātunnavasanā eke, aññe kesanivāsanā; Petā bhattāya gacchanti, pakkamanti disodisaṁ.
Dūre eke padhāvitvā, aladdhāva nivattare; Chātā pamucchitā bhantā, bhūmiyaṁ paṭisumbhitā.
Te ca tattha papatitā, bhūmiyaṁ paṭisumbhitā; Pubbe akatakalyāṇā, aggidaḍḍhāva ātape.
“Mayaṁ pubbe pāpadhammā, gharaṇī kulamātaro; Santesu deyyadhammesu, dīpaṁ nākamha attano.
Pahūtaṁ annapānampi, apissu avakirīyati; Sammaggate pabbajite, na ca kiñci adamhase.
Akammakāmā alasā, Sādukāmā mahagghasā; Ālopapiṇḍadātāro, Paṭiggahe paribhāsimhase.
Te gharā tā ca dāsiyo, tānevābharaṇāni no; Te aññe paricārenti, mayaṁ dukkhassa bhāgino.
Veṇī vā avaññā honti, rathakārī ca dubbhikā; Caṇḍālī kapaṇā honti, kappakā ca punappunaṁ.
Yāni yāni nihīnāni, kulāni kapaṇāni ca; Tesu tesveva jāyanti, esā maccharino gati.
Pubbe ca katakalyāṇā, dāyakā vītamaccharā; Saggaṁ te paripūrenti, obhāsenti ca nandanaṁ.
Vejayante ca pāsāde, ramitvā kāmakāmino; Uccākulesu jāyanti, sabhogesu tato cutā.
Kūṭāgāre ca pāsāde, pallaṅke gonakatthate; Bījitaṅgā morahatthehi, kule jātā yasassino.
Aṅkato aṅkaṁ gacchanti, māladhārī alaṅkatā; Dhātiyo upatiṭṭhanti, sāyaṁ pātaṁ sukhesino.
Nayidaṁ akatapuññānaṁ, katapuññānamevidaṁ; Asokaṁ nandanaṁ rammaṁ, tidasānaṁ mahāvanaṁ.
Sukhaṁ akatapuññānaṁ, idha natthi parattha ca; Sukhañca katapuññānaṁ, idha ceva parattha ca.
Tesaṁ sahabyakāmānaṁ, kattabbaṁ kusalaṁ bahuṁ; Katapuññā hi modanti, sagge bhogasamaṅgino”ti.
Abhijjamānapetavatthu paṭhamaṁ.