“Abhibhū nāma so bhikkhu, sikhino aggasāvako; Mahānubhāvo tevijjo, himavantaṁ upāgami.

Ahampi himavantamhi, ramaṇīyassame isi; Vasāmi appamaññāsu, iddhīsu ca tadā vasī.

Pakkhijāto viyākāse, pabbataṁ adhivatthayiṁ; Adhopupphaṁ gahetvāna, āgacchiṁ pabbataṁ ahaṁ.

Satta pupphāni gaṇhitvā, matthake okiriṁ ahaṁ; Ālokite ca vīrena, pakkāmiṁ pācināmukho.

Āvāsaṁ abhisambhosiṁ, patvāna assamaṁ ahaṁ; Khāribhāraṁ gahetvāna, pāyāsiṁ pabbatantaraṁ.

Ajagaro maṁ pīḷesi, ghorarūpo mahabbalo; Pubbakammaṁ saritvāna, tattha kālaṅkato ahaṁ.

Ekattiṁse ito kappe, yaṁ pupphamabhiropayiṁ; Duggatiṁ nābhijānāmi, pupphapūjāyidaṁ phalaṁ.

Paṭisambhidā catasso, …pe… kataṁ buddhassa sāsanaṁ”.

Itthaṁ sudaṁ āyasmā adhopupphiyo thero imā gāthāyo abhāsitthāti.

Adhopupphiyattherassāpadānaṁ catutthaṁ.