Atha bravi brahā indo, vatrabhū jayataṁ pitā; Devakaññaṁ parābhetvā, sudhammāyaṁ alambusaṁ.

“Misse devā taṁ yācanti, tāvatiṁsā saindakā; Isippalobhane gaccha, isisiṅgaṁ alambuse.

Purāyaṁ amhe acceti, vattavā brahmacariyavā; Nibbānābhirato vuddho, tassa maggāni āvara”.

“Devarāja kimeva tvaṁ, mameva tuvaṁ sikkhasi; Isippalobhane gaccha, santi aññāpi accharā.

Mādisiyo pavarā ceva, asoke nandane vane; Tāsampi hotu pariyāyo, tāpi yantu palobhanā”.

“Addhā hi saccaṁ bhaṇasi, santi aññāpi accharā; Tādisiyo pavarā ceva, asoke nandane vane.

Na tā evaṁ pajānanti, pāricariyaṁ pumaṁ gatā; Yādisaṁ tvaṁ pajānāsi, nāri sabbaṅgasobhane.

Tvameva gaccha kalyāṇi, itthīnaṁ pavarā casi; Taveva vaṇṇarūpena, savasamānayissasi”.

“Na vāhaṁ na gamissāmi, devarājena pesitā; Vibhemi cetaṁ āsāduṁ, uggatejo hi brāhmaṇo.

Aneke nirayaṁ pattā, isimāsādiyā janā; Āpannā mohasaṁsāraṁ, tasmā lomāni haṁsaye”.

Idaṁ vatvāna pakkāmi, accharā kāmavaṇṇinī; Missā missitumicchantī, isisiṅgaṁ alambusā.

Sā ca taṁ vanamogayha, isisiṅgena rakkhitaṁ; Bimbajālakasañchannaṁ, samantā addhayojanaṁ.

Pātova pātarāsamhi, udaṇhasamayaṁ pati; Aggiṭṭhaṁ parimajjantaṁ, isisiṅgaṁ upāgami.

“Kā nu vijjurivābhāsi, osadhī viya tārakā; Vicittahatthābharaṇā, āmuttamaṇikuṇḍalā.

Ādiccavaṇṇasaṅkāsā, hemacandanagandhinī; Saññatūrū mahāmāyā, kumārī cārudassanā.

Vilaggā mudukā suddhā, pādā te suppatiṭṭhitā; Gamanā kāmanīyā te, harantiyeva me mano.

Anupubbāva te ūrū, nāganāsasamūpamā; Vimaṭṭhā tuyhaṁ sussoṇī, akkhassa phalakaṁ yathā.

Uppalasseva kiñjakkhā, nābhi te sādhu saṇṭhitā; Pūrā kaṇhañjanasseva, dūrato paṭidissati.

Duvidhā jātā urajā, avaṇṭā sādhupaccudā; Payodharā apatitā, aḍḍhalābusamā thanā.

Dīghā kambutalābhāsā, gīvā eṇeyyakā yathā; Paṇḍarāvaraṇā vaggu, catutthamanasannibhā.

Uddhaggā ca adhaggā ca, dumaggaparimajjitā; Duvijā nelasambhūtā, dantā tava sudassanā.

Apaṇḍarā lohitantā, jiñjūkaphalasannibhā; Āyatā ca visālā ca, nettā tava sudassanā.

Nātidīghā susammaṭṭhā, kanakabyā samocitā; Uttamaṅgaruhā tuyhaṁ, kesā candanagandhikā.

Yāvatā kasigorakkhā, vāṇijānaṁ ca yā gati; Isīnañca parakkantaṁ, saññatānaṁ tapassinaṁ.

Na te samasamaṁ passe, asmiṁ pathavimaṇḍale; Ko vā tvaṁ kassa vā putto, kathaṁ jānemu taṁ mayaṁ”.

“Na pañhakālo bhaddante, kassapevaṁ gate sati; Ehi samma ramissāma, ubho asmākamassame; Ehi taṁ upagūhissaṁ, ratīnaṁ kusalo bhava”.

Idaṁ vatvāna pakkāmi, accharā kāmavaṇṇinī; Missā missitumicchantī, isisiṅgaṁ alambusā.

So ca vegena nikkhamma, Chetvā dandhaparakkamaṁ; Tamuttamāsu veṇīsu, Ajjhappatto parāmasi.

Tamudāvatta kalyāṇī, palissaji susobhanā; Cavitamhi brahmacariyā, yathā taṁ atha tositā.

Manasā agamā indaṁ, vasantaṁ nandane vane; Tassā saṅkappamaññāya, maghavā devakuñjaro.

Pallaṅkaṁ pahiṇī khippaṁ, sovaṇṇaṁ sopavāhanaṁ; Sauttaracchadapaññāsaṁ, sahassapaṭiyatthataṁ.

Tamenaṁ tattha dhāresi, ure katvāna sobhanā; Yathā ekamuhuttaṁva, tīṇi vassāni dhārayi.

Vimado tīhi vassehi, pabujjhitvāna brāhmaṇo; Addasāsi haritarukkhe, samantā aggiyāyanaṁ.

Navapattavanaṁ phullaṁ, kokilaggaṇaghositaṁ; Samantā paviloketvā, rudaṁ assūni vattayi.

“Na juhe na jape mante, aggihuttaṁ pahāpitaṁ; Ko nu me pāricariyāya, pubbe cittaṁ palobhayi.

Araññe me viharato, yo me tejā ha sambhutaṁ; Nānāratnaparipūraṁ, nāvaṁva gaṇhi aṇṇave”.

“Ahaṁ te pāricariyāya, devarājena pesitā; Avadhiṁ cittaṁ cittena, pamādo tvaṁ na bujjhasi”.

“Imāni kira maṁ tāto, kassapo anusāsati; Kamalāsadisitthiyo, tāyo bujjhesi māṇava.

Uregaṇḍāyo bujjhesi, tāyo bujjhesi māṇava; Iccānusāsi maṁ tāto, yathā maṁ anukampako.

Tassāhaṁ vacanaṁ nākaṁ, pitu vuddhassa sāsanaṁ; Araññe nimmanussamhi, svajja jhāyāmi ekako.

Sohaṁ tathā karissāmi, dhiratthu jīvitena me; Puna vā tādiso hessaṁ, maraṇaṁ me bhavissati”.

Tassa tejaṁ vīriyañca, Dhitiṁ ñatvā avaṭṭhitaṁ; Sirasā aggahī pāde, Isisiṅgaṁ alambusā.

“Mā me kujjha mahāvīra, mā me kujjha mahāise; Mahā attho mayā ciṇṇo, tidasānaṁ yasassinaṁ; Tayā saṅkampitaṁ āsi, sabbaṁ devapuraṁ tadā”.

“Tāvatiṁsā ca ye devā, tidasānañca vāsavo; Tvañca bhadde sukhī hohi, gaccha kaññe yathāsukhaṁ”.

Tassa pāde gahetvāna, katvā ca naṁ padakkhiṇaṁ; Añjaliṁ paggahetvāna, tamhā ṭhānā apakkami.

Yo ca tassāsi pallaṅko, sovaṇṇo sopavāhano; Sauttaracchadapaññāso, sahassapaṭiyatthato; Tameva pallaṅkamāruyha, agā devāna santike.

Tamokkamiva āyantiṁ, jalantiṁ vijjutaṁ yathā; Patīto sumano vitto, devindo adadā varaṁ.

“Varañce me ado sakka, sabbabhūtānamissara; Nisippalobhikā gacche, etaṁ sakka varaṁ vare”ti.

Alambusājātakaṁ tatiyaṁ.