“Padumuttarasambuddhaṁ, lokajeṭṭhaṁ vināyakaṁ; Buddhabhūmimanuppattaṁ, paṭhamaṁ addasaṁ ahaṁ.

Yāvatā bodhiyā mūle, yakkhā sabbe samāgatā; Sambuddhaṁ parivāretvā, vandanti pañjalīkatā.

Sabbe devā tuṭṭhamanā, ākāse sañcaranti te; Buddho ayaṁ anuppatto, andhakāratamonudo.

Tesaṁ hāsaparetānaṁ, mahānādo avattatha; Kilese jhāpayissāma, sammāsambuddhasāsane.

Devānaṁ giramaññāya, vācāsabhimudīrihaṁ; Haṭṭho haṭṭhena cittena, ādibhikkhamadāsahaṁ.

Mama saṅkappamaññāya, satthā loke anuttaro; Devasaṅghe nisīditvā, imā gāthā abhāsatha.

Sattāhaṁ abhinikkhamma, bodhiṁ ajjhagamaṁ ahaṁ; Idaṁ me paṭhamaṁ bhattaṁ, brahmacārissa yāpanaṁ.

Tusitā hi idhāgantvā, yo me bhikkhaṁ upānayi; Tamahaṁ kittayissāmi, suṇotha mama bhāsato.

Tiṁsakappasahassāni, devarajjaṁ karissati; Sabbe deve abhibhotvā, tidivaṁ āvasissati.

Devalokā cavitvāna, manussattaṁ gamissati; Sahassadhā cakkavattī, tattha rajjaṁ karissati.

Kappasatasahassamhi, okkākakulasambhavo; Gotamo nāma gottena, satthā loke bhavissati.

Tidasā so cavitvāna, manussattaṁ gamissati; Agārā pabbajitvāna, chabbassāni vasissati.

‘Tato sattamake vasse, buddho saccaṁ kathessati; Koṇḍañño nāma nāmena, paṭhamaṁ sacchikāhiti’.

Nikkhantenānupabbajiṁ, padhānaṁ sukataṁ mayā; Kilese jhāpanatthāya, pabbajiṁ anagāriyaṁ.

Abhigantvāna sabbaññū, buddho loke sadevake; Isināme migāraññe, amatabherimāhani.

So dāni patto amataṁ, santipadamanuttaraṁ; Sabbāsave pariññāya, viharāmi anāsavo.

Paṭisambhidā catasso, vimokkhāpi ca aṭṭhime; Chaḷabhiññā sacchikatā, kataṁ buddhassa sāsanaṁ”.

Itthaṁ sudaṁ āyasmā aññāsikoṇḍañño thero imā gāthāyo abhāsitthāti.

Aññāsikoṇḍaññattherassāpadānaṁ sattamaṁ.