“Himavantassāvidūre, sobhito nāma pabbato; Assamo sukato mayhaṁ, sakasissehi māpito.

Maṇḍapā ca bahū tattha, pupphitā sinduvārakā; Kapitthā ca bahū tattha, pupphitā jīvajīvakā.

Nigguṇḍiyo bahū tattha, badarāmalakāni ca; Phārusakā alābū ca, puṇḍarīkā ca pupphitā.

Āḷakā beluvā tattha, kadalī mātuluṅgakā; Mahānāmā bahū tattha, ajjunā ca piyaṅgukā.

Kosambā saḷalā nimbā, nigrodhā ca kapitthanā; Ediso assamo mayhaṁ, sasissohaṁ tahiṁ vasiṁ.

Anomadassī bhagavā, sayambhū lokanāyako; Gavesaṁ paṭisallānaṁ, mamassamamupāgami.

Upetamhi mahāvīre, anomadassimahāyase; Khaṇena lokanāthassa, vātābādho samuṭṭhahi.

Vicaranto araññamhi, addasaṁ lokanāyakaṁ; Upagantvāna sambuddhaṁ, cakkhumantaṁ mahāyasaṁ.

Iriyañcāpi disvāna, upalakkhesahaṁ tadā; Asaṁsayañhi buddhassa, byādhi no udapajjatha.

Khippaṁ assamamāgañchiṁ, mama sissāna santike; Bhesajjaṁ kattukāmohaṁ, sisse āmantayiṁ tadā.

Paṭissuṇitvāna me vākyaṁ, sissā sabbe sagāravā; Ekajjhaṁ sannipatiṁsu, satthugāravatā mama.

Khippaṁ pabbatamāruyha, sabbosadhamahāsahaṁ; Pānīyayogaṁ katvāna, buddhaseṭṭhassadāsahaṁ.

Paribhutte mahāvīre, sabbaññulokanāyake; Khippaṁ vāto vūpasami, sugatassa mahesino.

Passaddhaṁ darathaṁ disvā, anomadassī mahāyaso; Sakāsane nisīditvā, imā gāthā abhāsatha.

‘Yo me pādāsi bhesajjaṁ, byādhiñca samayī mama; Tamahaṁ kittayissāmi, suṇātha mama bhāsato.

Kappasatasahassāni, devaloke ramissati; Vādite tūriye tattha, modissati sadā ayaṁ.

Manussalokamāgantvā, sukkamūlena codito; Sahassakkhattuṁ rājā ca, cakkavattī bhavissati.

Pañcapaññāsakappamhi, anomo nāma khattiyo; Cāturanto vijitāvī, jambumaṇḍassa issaro.

Sattaratanasampanno, cakkavattī mahabbalo; Tāvatiṁsepi khobhetvā, issaraṁ kārayissati.

Devabhūto manusso vā, appābādho bhavissati; Pariggahaṁ vivajjetvā, byādhiṁ loke tarissati.

Apparimeyye ito kappe, okkākakulasambhavo; Gotamo nāma gottena, satthā loke bhavissati.

Tassa dhammesu dāyādo, oraso dhammanimmito; Sabbāsave pariññāya, nibbāyissatināsavo.

Kilese jhāpayitvāna, taṇhāsotaṁ tarissati; Bākulo nāma nāmena, hessati satthu sāvako.

Idaṁ sabbaṁ abhiññāya, gotamo sakyapuṅgavo; Bhikkhusaṅghe nisīditvā, etadagge ṭhapessati’.

Anomadassī bhagavā, sayambhū lokanāyako; Vivekānuvilokento, mamassamamupāgami.

Upāgataṁ mahāvīraṁ, sabbaññuṁ lokanāyakaṁ; Sabbosadhena tappesiṁ, pasanno sehi pāṇibhi.

Tassa me sukataṁ kammaṁ, sukhette bījasampadā; Khepetuṁ neva sakkomi, tadā hi sukataṁ mama.

Lābhā mama suladdhaṁ me, yohaṁ addakkhi nāyakaṁ; Tena kammāvasesena, pattomhi acalaṁ padaṁ.

Sabbametaṁ abhiññāya, gotamo sakyapuṅgavo; Bhikkhusaṅghe nisīditvā, etadagge ṭhapesi maṁ.

Aparimeyye ito kappe, yaṁ kammamakariṁ tadā; Duggatiṁ nābhijānāmi, bhesajjassa idaṁ phalaṁ.

Kilesā jhāpitā mayhaṁ, bhavā sabbe samūhatā; Sabbāsavā parikkhīṇā, natthi dāni punabbhavo.

Svāgataṁ vata me āsi, …pe… kataṁ buddhassa sāsanaṁ.

Paṭisambhidā catasso, …pe… kataṁ buddhassa sāsanaṁ”.

Itthaṁ sudaṁ āyasmā bākulo thero imā gāthāyo abhāsitthāti.

Bākulattherassāpadānaṁ chaṭṭhaṁ.