“Sumedho nāma sambuddho, aggo kāruṇiko muni; Vivekakāmo lokaggo, himavantamupāgami.

Ajjhogāhetvā himavaṁ, sumedho lokanāyako; Pallaṅkaṁ ābhujitvāna, nisīdi purisuttamo.

Samādhiṁ so samāpanno, sumedho lokanāyako; Sattarattindivaṁ buddho, nisīdi purisuttamo.

Khāribhāraṁ gahetvāna, vanamajjhogahiṁ ahaṁ; Tatthaddasāsiṁ sambuddhaṁ, oghatiṇṇamanāsavaṁ.

Sammajjaniṁ gahetvāna, sammajjitvāna assamaṁ; Catudaṇḍe ṭhapetvāna, akāsiṁ maṇḍapaṁ tadā.

Sālapupphaṁ āharitvā, maṇḍapaṁ chādayiṁ ahaṁ; Pasannacitto sumano, abhivandiṁ tathāgataṁ.

Yaṁ vadanti sumedhoti, bhūripaññaṁ sumedhasaṁ; Bhikkhusaṅghe nisīditvā, imā gāthā abhāsatha.

Buddhassa giramaññāya, sabbe devā samāgamuṁ; Asaṁsayaṁ buddhaseṭṭho, dhammaṁ deseti cakkhumā.

Sumedho nāma sambuddho, āhutīnaṁ paṭiggaho; Devasaṅghe nisīditvā, imā gāthā abhāsatha.

‘Yo me sattāhaṁ maṇḍapaṁ, dhārayī sālachāditaṁ; Tamahaṁ kittayissāmi, suṇātha mama bhāsato.

Devabhūto manusso vā, hemavaṇṇo bhavissati; Pahūtabhogo hutvāna, kāmabhogī bhavissati.

Saṭṭhi nāgasahassāni, sabbālaṅkārabhūsitā; Suvaṇṇakacchā mātaṅgā, hemakappanavāsasā.

Ārūḷhā gāmaṇīyehi, tomaraṅkusapāṇibhi; Sāyaṁ pāto upaṭṭhānaṁ, āgamissantimaṁ naraṁ; Tehi nāgehi parivuto, ramissati ayaṁ naro.

Saṭṭhi assasahassāni, sabbālaṅkārabhūsitā; Ājānīyāva jātiyā, sindhavā sīghavāhino.

Ārūḷhā gāmaṇīyehi, illiyācāpadhāribhi; Parivāressantimaṁ niccaṁ, buddhapūjāyidaṁ phalaṁ.

Saṭṭhi rathasahassāni, sabbālaṅkārabhūsitā; Dīpā athopi veyagghā, sannaddhā ussitaddhajā.

Ārūḷhā gāmaṇīyehi, cāpahatthehi vammibhi; Parivāressantimaṁ niccaṁ, buddhapūjāyidaṁ phalaṁ.

Saṭṭhi gāmasahassāni, paripuṇṇāni sabbaso; Pahūtadhanadhaññāni, susamiddhāni sabbaso; Sadā pātubhavissanti, buddhapūjāyidaṁ phalaṁ.

Hatthī assā rathā pattī, senā ca caturaṅginī; Parivāressantimaṁ niccaṁ, buddhapūjāyidaṁ phalaṁ.

Aṭṭhārase kappasate, devaloke ramissati; Sahassakkhattuṁ rājā ca, cakkavattī bhavissati.

Satānaṁ tīṇikkhattuñca, devarajjaṁ karissati; Padesarajjaṁ vipulaṁ, gaṇanāto asaṅkhiyaṁ.

Tiṁsakappasahassamhi, okkākakulasambhavo; Gotamo nāma gottena, satthā loke bhavissati.

Tassa dhammesu dāyādo, oraso dhammanimmito; Sabbāsave pariññāya, viharissatināsavo’.

Tiṁsakappasahassamhi, addasaṁ lokanāyakaṁ; Etthantaramupādāya, gavesiṁ amataṁ padaṁ.

Lābhā mayhaṁ suladdhaṁ me, yamahaññāsi sāsanaṁ; Tisso vijjā anuppattā, kataṁ buddhassa sāsanaṁ.

Namo te purisājañña, namo te purisuttama; Tava ñāṇaṁ pakittetvā, pattomhi acalaṁ padaṁ.

Yaṁ yaṁ yonupapajjāmi, devattaṁ atha mānusaṁ; Sabbattha sukhito homi, phalaṁ me ñāṇakittane.

Idaṁ pacchimakaṁ mayhaṁ, carimo vattate bhavo; Nāgova bandhanaṁ chetvā, viharāmi anāsavo.

Kilesā jhāpitā mayhaṁ, bhavā sabbe samūhatā; Nāgova bandhanaṁ chetvā, viharāmi anāsavo.

Svāgataṁ vata me āsi, mama buddhassa santike; Tisso vijjā anuppattā, kataṁ buddhassa sāsanaṁ.

Paṭisambhidā catasso, vimokkhāpi ca aṭṭhime; Chaḷabhiññā sacchikatā, kataṁ buddhassa sāsanaṁ”.

Itthaṁ sudaṁ āyasmā bhaddālitthero imā gāthāyo abhāsitthāti.

Bhaddālittherassāpadānaṁ paṭhamaṁ.