“Vessabhū nāma nāmena, isīnaṁ tatiyo ahu; Kānanaṁ vanamogayha, vihāsi purisuttamo.

Bhisamuḷālaṁ gaṇhitvā, agamaṁ buddhasantikaṁ; Tañca buddhassa pādāsiṁ, pasanno sehi pāṇibhi.

Karena ca parāmaṭṭho, vessabhūvarabuddhinā; Sukhāhaṁ nābhijānāmi, samaṁ tena kutottariṁ.

Carimo vattate mayhaṁ, bhavā sabbe samūhatā; Hatthināgena santena, kusalaṁ ropitaṁ mayā.

Ekattiṁse ito kappe, yaṁ kammamakariṁ tadā; Duggatiṁ nābhijānāmi, bhisadānassidaṁ phalaṁ.

Samodhānā ca rājāno, soḷasa manujādhipā; Kappamhi cuddase āsuṁ, cakkavattī mahabbalā.

Paṭisambhidā catasso, …pe… kataṁ buddhassa sāsanaṁ”.

Itthaṁ sudaṁ āyasmā bhisadāyako thero imā gāthāyo abhāsitthāti.

Bhisadāyakattherassāpadānaṁ pañcamaṁ.