“Himavantassāvidūre, vasāmi paṇṇasanthare; Ghāsesu gedhamāpanno, seyyasīlo cahaṁ tadā.

Khaṇantālu kalambāni, biḷālitakkalāni ca; Kolaṁ bhallātakaṁ billaṁ, āhatvā paṭiyāditaṁ.

Padumuttaro lokavidū, āhutīnaṁ paṭiggaho; Mama saṅkappamaññāya, āgacchi mama santikaṁ.

Upāgataṁ mahānāgaṁ, devadevaṁ narāsabhaṁ; Biḷāliṁ paggahetvāna, pattamhi okiriṁ ahaṁ.

Paribhuñji mahāvīro, tosayanto mamaṁ tadā; Paribhuñjitvāna sabbaññū, imaṁ gāthaṁ abhāsatha.

‘Sakaṁ cittaṁ pasādetvā, biḷāliṁ me adā tuvaṁ; Kappānaṁ satasahassaṁ, duggatiṁ nupapajjasi’.

Carimaṁ vattate mayhaṁ, bhavā sabbe samūhatā; Dhāremi antimaṁ dehaṁ, sammāsambuddhasāsane.

Catupaññāsito kappe, sumekhaliyasavhayo; Sattaratanasampanno, cakkavattī mahabbalo.

Paṭisambhidā catasso, …pe… kataṁ buddhassa sāsanaṁ”.

Itthaṁ sudaṁ āyasmā biḷālidāyako thero imā gāthāyo abhāsitthāti.

Biḷālidāyakattherassāpadānaṁ navamaṁ.