“Candabhāgānadītīre, ahosiṁ kinnaro tadā; Pupphabhakkho cahaṁ āsiṁ, pupphānivasano tathā.

Atthadassī tu bhagavā, lokajeṭṭho narāsabho; Vipinaggena niyyāsi, haṁsarājāva ambare.

Namo te purisājañña, cittaṁ te suvisodhitaṁ; Pasannamukhavaṇṇosi, vippasannamukhindriyo.

Orohitvāna ākāsā, bhūripañño sumedhaso; Saṅghāṭiṁ pattharitvāna, pallaṅkena upāvisi.

Vilīnaṁ candanādāya, agamāsiṁ jinantikaṁ; Pasannacitto sumano, buddhassa abhiropayiṁ.

Abhivādetvāna sambuddhaṁ, lokajeṭṭhaṁ narāsabhaṁ; Pāmojjaṁ janayitvāna, pakkāmiṁ uttarāmukho.

Aṭṭhārase kappasate, candanaṁ yaṁ apūjayiṁ; Duggatiṁ nābhijānāmi, buddhapūjāyidaṁ phalaṁ.

Catuddase kappasate, ito āsiṁsu te tayo; Rohaṇī nāma nāmena, cakkavattī mahabbalā.

Paṭisambhidā catasso, …pe… kataṁ buddhassa sāsanaṁ”.

Itthaṁ sudaṁ āyasmā candanapūjanako thero imā gāthāyo abhāsitthāti.

Candanapūjanakattherassāpadānaṁ tatiyaṁ.
Aṭṭhamabhāṇavāraṁ.