“Upasālakanāmohaṁ, ahosiṁ brāhmaṇo tadā; Kānanaṁ vanamogāḷhaṁ, lokajeṭṭhaṁ narāsabhaṁ.

Disvāna vandiṁ pādesu, lokāhutipaṭiggahaṁ; Pasannacittaṁ maṁ ñatvā, buddho antaradhāyatha.

Kānanā abhinikkhamma, buddhaseṭṭhamanussariṁ; Taṁ desaṁ kittayitvāna, kappaṁ saggamhi modahaṁ.

Dvenavute ito kappe, yaṁ desamabhikittayiṁ; Duggatiṁ nābhijānāmi, kittanāya idaṁ phalaṁ.

Paṭisambhidā catasso, …pe… kataṁ buddhassa sāsanaṁ”.

Itthaṁ sudaṁ āyasmā desakittako thero imā gāthāyo abhāsitthāti.

Desakittakattherassāpadānaṁ sattamaṁ.