“Nagare haṁsavatiyā, ahosiṁ tiṇahārako; Tiṇahārena jīvāmi, tena posemi dārake.

Padumuttaro nāma jino, sabbadhammāna pāragū; Tamandhakāraṁ nāsetvā, uppajji lokanāyako.

Sake ghare nisīditvā, evaṁ cintesahaṁ tadā; ‘Buddho loke samuppanno, deyyadhammo ca natthi me.

Idaṁ me sāṭakaṁ ekaṁ, natthi me koci dāyako; Dukkho nirayasamphasso, ropayissāmi dakkhiṇaṁ’.

Evāhaṁ cintayitvāna, sakaṁ cittaṁ pasādayiṁ; Ekaṁ dussaṁ gahetvāna, buddhaseṭṭhassadāsahaṁ.

Ekaṁ dussaṁ daditvāna, ukkuṭṭhiṁ sampavattayiṁ; Yadi buddho tuvaṁ vīra, tārehi maṁ mahāmuni.

Padumuttaro lokavidū, āhutīnaṁ paṭiggaho; Mama dānaṁ pakittento, akā me anumodanaṁ.

‘Iminā ekadussena, cetanāpaṇidhīhi ca; Kappasatasahassāni, vinipātaṁ na gacchati.

Chattiṁsakkhattuṁ devindo, devarajjaṁ karissati; Tettiṁsakkhattuṁ rājā ca, cakkavattī bhavissati; Padesarajjaṁ vipulaṁ, gaṇanāto asaṅkhiyaṁ.

Devaloke manusse vā, saṁsaranto tuvaṁ bhave; Rūpavā guṇasampanno, anavakkantadehavā; Akkhobhaṁ amitaṁ dussaṁ, labhissati yadicchakaṁ’.

Idaṁ vatvāna sambuddho, jalajuttamanāmako; Nabhaṁ abbhuggamī dhīro, haṁsarājāva ambare.

Yaṁ yaṁ yonupapajjāmi, devattaṁ atha mānusaṁ; Bhoge me ūnatā natthi, ekadussassidaṁ phalaṁ.

Paduddhāre paduddhāre, dussaṁ nibbattate mamaṁ; Heṭṭhā dussamhi tiṭṭhāmi, upari chadanaṁ mama.

Cakkavāḷamupādāya, sakānanaṁ sapabbataṁ; Icchamāno cahaṁ ajja, dussehi chādayeyyahaṁ.

Teneva ekadussena, saṁsaranto bhavābhave; Suvaṇṇavaṇṇo hutvāna, saṁsarāmi bhavābhave.

Vipākaṁ ekadussassa, najjhagaṁ katthacikkhayaṁ; Ayaṁ me antimā jāti, vipaccati idhāpi me.

Satasahassito kappe, yaṁ dussamadadiṁ tadā; Duggatiṁ nābhijānāmi, ekadussassidaṁ phalaṁ.

Kilesā jhāpitā mayhaṁ, bhavā sabbe samūhatā; Nāgova bandhanaṁ chetvā, viharāmi anāsavo.

Paṭisambhidā catasso, …pe… kataṁ buddhassa sāsanaṁ”.

Itthaṁ sudaṁ āyasmā ekadussadāyako thero imā gāthāyo abhāsitthāti.

Ekadussadāyakattherassāpadānaṁ catutthaṁ.