“Padumuttaro nāma jino, sabbadhammāna pāragū; Bhavābhave vibhāvento, tāresi janataṁ bahuṁ.

Haṁsarājā tadā homi, dijānaṁ pavaro ahaṁ; Jātassaraṁ samogayha, kīḷāmi haṁsakīḷitaṁ.

Padumuttaro lokavidū, āhutīnaṁ paṭiggaho; Jātassarassa upari, āgacchi tāvade jino.

Disvānahaṁ devadevaṁ, sayambhuṁ lokanāyakaṁ; Vaṇṭe chetvāna padumaṁ, satapattaṁ manoramaṁ.

Mukhatuṇḍena paggayha, pasanno lokanāyake; Ukkhipitvāna gagane, buddhaseṭṭhaṁ apūjayiṁ.

Padumuttaro lokavidū, āhutīnaṁ paṭiggaho; Antalikkhe ṭhito satthā, akā me anumodanaṁ.

‘Iminā ekapadumena, cetanāpaṇidhīhi ca; Kappānaṁ satasahassaṁ, vinipātaṁ na gacchasi’.

Idaṁ vatvāna sambuddho, jalajuttamanāmako; Mama kammaṁ pakittetvā, agamā yena patthitaṁ.

Satasahassito kappe, yaṁ kammamakariṁ tadā; Duggatiṁ nābhijānāmi, buddhapūjāyidaṁ phalaṁ.

Paṭisambhidā catasso, vimokkhāpi ca aṭṭhime; Chaḷabhiññā sacchikatā, kataṁ buddhassa sāsanaṁ”.

Itthaṁ sudaṁ āyasmā ekapadumiyo thero imā gāthāyo abhāsitthāti.

Ekapadumiyattherassāpadānaṁ paṭhamaṁ.