- Heartfelt Sayings 3.1 Udāna 3.1
Born of the Fruits of Deeds Kammavipākajasutta
So I have heard. Evaṁ me sutaṁ—At one time the Buddha was staying near Sāvatthī in Jeta’s Grove, Anāthapiṇḍika’s monastery. ekaṁ samayaṁ bhagavā sāvatthiyaṁ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Now, at that time a certain mendicant was sitting not far from the Buddha, cross-legged, with his body straight. As a result of past deeds, he suffered painful, sharp, severe, and acute feelings, which he endured unbothered, with mindfulness and awareness. Tena kho pana samayena aññataro bhikkhu bhagavato avidūre nisinno hoti pallaṅkaṁ ābhujitvā ujuṁ kāyaṁ paṇidhāya purāṇakammavipākajaṁ dukkhaṁ tibbaṁ kharaṁ kaṭukaṁ vedanaṁ adhivāsento sato sampajāno avihaññamāno.
The Buddha saw him meditating and enduring that pain. Addasā kho bhagavā taṁ bhikkhuṁ avidūre nisinnaṁ pallaṅkaṁ ābhujitvā ujuṁ kāyaṁ paṇidhāya purāṇakammavipākajaṁ dukkhaṁ tibbaṁ kharaṁ kaṭukaṁ vedanaṁ adhivāsentaṁ sataṁ sampajānaṁ avihaññamānaṁ.
Then, understanding this matter, on that occasion the Buddha expressed this heartfelt sentiment: Atha kho bhagavā etamatthaṁ viditvā tāyaṁ velāyaṁ imaṁ udānaṁ udānesi:
“A mendicant who has left all deeds behind, “Sabbakammajahassa bhikkhuno, shaking off the dust of past deeds, Dhunamānassa pure kataṁ rajaṁ; unselfish, steady, unaffected, Amamassa ṭhitassa tādino, has no need to complain.” Attho natthi janaṁ lapetave”ti.
Paṭhamaṁ.