• Numbered Discourses 3.128 Aṅguttara Nikāya 3.128
  • 13. Kusinārā 13. Kusināravagga

Bitter Kaṭuviyasutta

At one time the Buddha was staying near Varanasi, in the deer park at Isipatana. Ekaṁ samayaṁ bhagavā bārāṇasiyaṁ viharati isipatane migadāye.

Then the Buddha robed up in the morning and, taking his bowl and robe, entered Varanasi for alms. Atha kho bhagavā pubbaṇhasamayaṁ nivāsetvā pattacīvaramādāya bārāṇasiṁ piṇḍāya pāvisi. While the Buddha was walking for alms near the cow-hitching place at the wavy leaf fig, he saw a disgruntled monk who was looking for pleasure in external things, unmindful, without situational awareness or immersion, with straying mind and undisciplined faculties. Addasā kho bhagavā goyogapilakkhasmiṁ piṇḍāya caramāno aññataraṁ bhikkhuṁ rittassādaṁ bāhirassādaṁ muṭṭhassatiṁ asampajānaṁ asamāhitaṁ vibbhantacittaṁ pākatindriyaṁ.

The Buddha said to him, Disvā taṁ bhikkhuṁ etadavoca: “Monk, don’t be bitter. “Mā kho tvaṁ, bhikkhu, attānaṁ kaṭuviyamakāsi. If you’re bitter, festering with putrefaction, flies will, without a doubt, plague and infest you.” Taṁ vata, bhikkhu, kaṭuviyakataṁ attānaṁ āmagandhena avassutaṁ makkhikā nānupatissanti nānvāssavissantīti, netaṁ ṭhānaṁ vijjatī”ti.

Hearing this advice of the Buddha, that monk was struck with a sense of urgency. Atha kho so bhikkhu bhagavatā iminā ovādena ovadito saṁvegamāpādi. Then, after the meal, on his return from almsround, the Buddha told the mendicants what had happened. … Atha kho bhagavā bārāṇasiyaṁ piṇḍāya caritvā pacchābhattaṁ piṇḍapātapaṭikkanto bhikkhū āmantesi:

“Idhāhaṁ, bhikkhave, pubbaṇhasamayaṁ nivāsetvā pattacīvaramādāya bārāṇasiṁ piṇḍāya pāvisiṁ. Addasaṁ kho ahaṁ, bhikkhave, goyogapilakkhasmiṁ piṇḍāya caramāno aññataraṁ bhikkhuṁ rittassādaṁ bāhirassādaṁ muṭṭhassatiṁ asampajānaṁ asamāhitaṁ vibbhantacittaṁ pākatindriyaṁ. Disvā taṁ bhikkhuṁ etadavocaṁ:

‘Mā kho tvaṁ, bhikkhu, attānaṁ kaṭuviyamakāsi. Taṁ vata bhikkhu kaṭuviyakataṁ attānaṁ āmagandhena avassutaṁ makkhikā nānupatissanti nānvāssavissantīti, netaṁ ṭhānaṁ vijjatī’ti. Atha kho, bhikkhave, so bhikkhu mayā iminā ovādena ovadito saṁvegamāpādī”ti. When he said this, one of the mendicants asked the Buddha: Evaṁ vutte, aññataro bhikkhu bhagavantaṁ etadavoca:

“Sir, what is this ‘bitterness’? “kiṁ nu kho, bhante, kaṭuviyaṁ? What is ‘putrefaction’? Ko āmagandho? And what are the ‘flies’?” Kā makkhikā”ti?

“Desire is bitterness; “Abhijjhā kho, bhikkhu, kaṭuviyaṁ; ill will is the putrefaction; byāpādo āmagandho; and bad, unskillful thoughts are the flies. pāpakā akusalā vitakkā makkhikā. If you’re bitter, festering with putrefaction, flies will, without a doubt, plague and infest you. Taṁ vata, bhikkhu, kaṭuviyakataṁ attānaṁ āmagandhena avassutaṁ makkhikā nānupatissanti nānvāssavissantīti, netaṁ ṭhānaṁ vijjatīti.

When your eyes and ears are unguarded, Aguttaṁ cakkhusotasmiṁ, and you’re not restrained in your sense faculties, indriyesu asaṁvutaṁ; flies—those lustful thoughts—Makkhikānupatissanti, will plague you. saṅkappā rāganissitā.

A mendicant who’s bitter, Kaṭuviyakato bhikkhu, festering with putrefaction, āmagandhe avassuto; is far from being extinguished, Ārakā hoti nibbānā, distress is their lot. vighātasseva bhāgavā.

Whether in village or wilderness, Gāme vā yadi vāraññe, if they don’t find serenity in themselves, aladdhā samathamattano; the fool, the simpleton departs, Pareti bālo dummedho, honored only by flies. makkhikāhi purakkhato.

But those who have ethics, Ye ca sīlena sampannā, lovers of wisdom and peace, paññāyūpasameratā; they, being peaceful, sleep at ease, Upasantā sukhaṁ senti, since they’ve got rid of the flies.” nāsayitvāna makkhikā”ti.

Chaṭṭhaṁ.