“Gaṅgā bhāgīrathī nāma, himavantā pabhāvitā; Kutitthe nāviko āsiṁ, orime ca tariṁ ahaṁ.

Padumuttaro nāyako, sambuddho dvipaduttamo; Vasī satasahassehi, gaṅgātīramupāgato.

Bahū nāvā samānetvā, vaḍḍhakīhi susaṅkhataṁ; Nāvāya chadanaṁ katvā, paṭimāniṁ narāsabhaṁ.

Āgantvāna ca sambuddho, ārūhi tañca nāvakaṁ; Vārimajjhe ṭhito satthā, imā gāthā abhāsatha.

‘Yo so tāresi sambuddhaṁ, saṅghañcāpi anāsavaṁ; Tena cittappasādena, devaloke ramissati.

Nibbattissati te byamhaṁ, sukataṁ nāvasaṇṭhitaṁ; Ākāse pupphachadanaṁ, dhārayissati sabbadā.

Aṭṭhapaññāsakappamhi, tārako nāma khattiyo; Cāturanto vijitāvī, cakkavattī bhavissati.

Sattapaññāsakappamhi, cammako nāma khattiyo; Uggacchantova sūriyo, jotissati mahabbalo.

Kappasatasahassamhi, okkākakulasambhavo; Gotamo nāma gottena, satthā loke bhavissati.

Tidasā so cavitvāna, manussattaṁ gamissati; Revato nāma nāmena, brahmabandhu bhavissati.

Agārā nikkhamitvāna, sukkamūlena codito; Gotamassa bhagavato, sāsane pabbajissati.

So pacchā pabbajitvāna, yuttayogo vipassako; Sabbāsave pariññāya, nibbāyissatināsavo’.

Vīriyaṁ me dhuradhorayhaṁ, Yogakkhemādhivāhanaṁ; Dhāremi antimaṁ dehaṁ, Sammāsambuddhasāsane.

Satasahasse kataṁ kammaṁ, phalaṁ dassesi me idha; Sumutto saravegova, kilese jhāpayī mama.

Tato maṁ vananirataṁ, disvā lokantagū muni; Vanavāsibhikkhūnaggaṁ, paññapesi mahāmati.

Paṭisambhidā catasso, vimokkhāpi ca aṭṭhime; Chaḷabhiññā sacchikatā, kataṁ buddhassa sāsanaṁ”.

Itthaṁ sudaṁ āyasmā khadiravaniyo revato thero imā gāthāyo abhāsitthāti.

Khadiravaniyarevatattherassāpadānaṁ navamaṁ.