“Nagare dvāravatiyā, mālāvaccho mamaṁ ahu; Udapāno ca tattheva, pādapānaṁ virohano.

Sabalena upatthaddho, siddhattho aparājito; Mamānukampamāno so, gacchate anilañjase.

Aññaṁ kiñci na passāmi, pūjāyoggaṁ mahesino; Asokaṁ pallavaṁ disvā, ākāse ukkhipiṁ ahaṁ.

Buddhassa te kisalayā, gacchato yanti pacchato; Tāhaṁ disvāna saṁvijiṁ, aho buddhassuḷāratā.

Catunnavutito kappe, pallavaṁ abhiropayiṁ; Duggatiṁ nābhijānāmi, buddhapūjāyidaṁ phalaṁ.

Sattatiṁse ito kappe, eko ekissaro ahu; Sattaratanasampanno, cakkavattī mahabbalo.

Paṭisambhidā catasso, …pe… kataṁ buddhassa sāsanaṁ”.

Itthaṁ sudaṁ āyasmā kisalayapūjako thero imā gāthāyo abhāsitthāti.

Kisalayapūjakattherassāpadānaṁ chaṭṭhaṁ.