“Sattāhaṁ paṭisallīnaṁ, sayambhuṁ aggapuggalaṁ; Pasannacitto sumano, buddhaseṭṭhaṁ upaṭṭhahiṁ.

Vuṭṭhitaṁ kālamaññāya, padumuttaraṁ mahāmuniṁ; Mahantiṁ kadalīkaṇṇiṁ, gahetvā upagacchahaṁ.

Paṭiggahetvā bhagavā, sabbaññū lokanāyako; Mama cittaṁ pasādento, paribhuñji mahāmuni.

Paribhuñjitvā sambuddho, satthavāho anuttaro; Sakāsane nisīditvā, imā gāthā abhāsatha.

‘Ye ca santi samitāro, yakkhā imamhi pabbate; Araññe bhūtabhabyāni, suṇantu vacanaṁ mama.

Yo so buddhaṁ upaṭṭhāsi, migarājaṁva kesariṁ; Tamahaṁ kittayissāmi, suṇātha mama bhāsato.

Ekādasañcakkhattuṁ so, devarājā bhavissati; Catutiṁsatikkhattuñca, cakkavattī bhavissati.

Kappasatasahassamhi, okkākakulasambhavo; Gotamo nāma gottena, satthā loke bhavissati.

Akkositvāna samaṇe, sīlavante anāsave; Pāpakammavipākena, nāmadheyyaṁ labhissati.

Tassa dhamme sudāyādo, oraso dhammanimmito; Kuṇḍadhānoti nāmena, sāvako so bhavissati’.

Pavivekamanuyutto, jhāyī jhānarato ahaṁ; Tosayitvāna satthāraṁ, viharāmi anāsavo.

Sāvakehi parivuto, bhikkhusaṅghapurakkhato; Bhikkhusaṅghe nisīditvā, salākaṁ gāhayī jino.

Ekaṁsaṁ cīvaraṁ katvā, vanditvā lokanāyakaṁ; Vadataṁ varassa purato, paṭhamaṁ aggahesahaṁ.

Tena kammena bhagavā, dasasahassikampako; Bhikkhusaṅghe nisīditvā, aggaṭṭhāne ṭhapesi maṁ.

Vīriyaṁ me dhuradhorayhaṁ, yogakkhemādhivāhanaṁ; Dhāremi antimaṁ dehaṁ, sammāsambuddhasāsane.

Paṭisambhidā catasso, vimokkhāpi ca aṭṭhime; Chaḷabhiññā sacchikatā, kataṁ buddhassa sāsanaṁ”.

Itthaṁ sudaṁ āyasmā kuṇḍadhāno thero imā gāthāyo abhāsitthāti.

Kuṇḍadhānattherassāpadānaṁ paṭhamaṁ.