“Padumuttaro nāma jino, sabbadhammesu cakkhumā; Ito satasahassamhi, kappe uppajji nāyako.

Tadāhaṁ haṁsavatiyaṁ, seṭṭhiputto mahaddhano; Jaṅghāvihāraṁ vicaraṁ, saṅghārāmaṁ agacchahaṁ.

Tadā so lokapajjoto, dhammaṁ desesi nāyako; Mañjussarānaṁ pavaraṁ, sāvakaṁ abhikittayi.

Taṁ sutvā mudito hutvā, kāraṁ katvā mahesino; Vanditvā satthuno pāde, taṁ ṭhānamabhipatthayiṁ.

Tadā buddho viyākāsi, saṅghamajjhe vināyako; ‘Anāgatamhi addhāne, lacchase taṁ manorathaṁ.

Satasahassito kappe, okkākakulasambhavo; Gotamo nāma gottena, satthā loke bhavissati.

Tassa dhammesu dāyādo, oraso dhammanimmito; Bhaddiyo nāma nāmena, hessati satthu sāvako’.

Tena kammena sukatena, cetanāpaṇidhīhi ca; Jahitvā mānusaṁ dehaṁ, tāvatiṁsamagacchahaṁ.

Dvenavute ito kappe, phusso uppajji nāyako; Durāsado duppasaho, sabbalokuttamo jino.

Caraṇena ca sampanno, brahā uju patāpavā; Hitesī sabbasattānaṁ, bahuṁ mocesi bandhanā.

Nandārāmavane tassa, ahosiṁ phussakokilo; Gandhakuṭisamāsanne, ambarukkhe vasāmahaṁ.

Tadā piṇḍāya gacchantaṁ, dakkhiṇeyyaṁ jinuttamaṁ; Disvā cittaṁ pasādetvā, mañjunābhinikūjahaṁ.

Rājuyyānaṁ tadā gantvā, supakkaṁ kanakattacaṁ; Ambapiṇḍaṁ gahetvāna, sambuddhassopanāmayiṁ.

Tadā me cittamaññāya, mahākāruṇiko jino; Upaṭṭhākassa hatthato, pattaṁ paggaṇhi nāyako.

Adāsiṁ haṭṭhacittohaṁ, ambapiṇḍaṁ mahāmune; Patte pakkhippa pakkhehi, pañjaliṁ katvāna mañjunā.

Sarena rajanīyena, savanīyena vaggunā; Vassanto buddhapūjatthaṁ, nīḷaṁ gantvā nipajjahaṁ.

Tadā muditacittaṁ maṁ, buddhapemagatāsayaṁ; Sakuṇagghi upāgantvā, ghātayī duṭṭhamānaso.

Tato cutohaṁ tusite, anubhotvā mahāsukhaṁ; Manussayonimāgacchiṁ, tassa kammassa vāhasā.

Imamhi bhaddake kappe, brahmabandhu mahāyaso; Kassapo nāma gottena, uppajji vadataṁ varo.

Sāsanaṁ jotayitvā so, abhibhuyya kutitthiye; Vinayitvāna veneyye, nibbuto so sasāvako.

Nibbute tamhi lokagge, pasannā janatā bahū; Pūjanatthāya buddhassa, thūpaṁ kubbanti satthuno.

‘Sattayojanikaṁ thūpaṁ, sattaratanabhūsitaṁ; Karissāma mahesissa’, iccevaṁ mantayanti te.

Kikino kāsirājassa, tadā senāya nāyako; Hutvāhaṁ appamāṇassa, pamāṇaṁ cetiye vadiṁ.

Tadā te mama vākyena, cetiyaṁ yojanuggataṁ; Akaṁsu naravīrassa, nānāratanabhūsitaṁ.

Tena kammena sukatena, cetanāpaṇidhīhi ca; Jahitvā mānusaṁ dehaṁ, tāvatiṁsamagacchahaṁ.

Pacchime ca bhave dāni, jāto seṭṭhikule ahaṁ; Sāvatthiyaṁ puravare, iddhe phīte mahaddhane.

Purappavese sugataṁ, disvā vimhitamānaso; Pabbajitvāna na ciraṁ, arahattamapāpuṇiṁ.

Cetiyassa pamāṇaṁ yaṁ, akariṁ tena kammunā; Lakuṇḍakasarīrohaṁ, jāto paribhavāraho.

Sarena madhurenāhaṁ, pūjitvā isisattamaṁ; Mañjussarānaṁ bhikkhūnaṁ, aggattamanupāpuṇiṁ.

Phaladānena buddhassa, guṇānussaraṇena ca; Sāmaññaphalasampanno, viharāmi anāsavo.

Kilesā jhāpitā mayhaṁ, bhavā sabbe samūhatā; Nāgova bandhanaṁ chetvā, viharāmi anāsavo.

Svāgataṁ vata me āsi, buddhaseṭṭhassa santike; Tisso vijjā anuppattā, kataṁ buddhassa sāsanaṁ.

Paṭisambhidā catasso, vimokkhāpi ca aṭṭhime; Chaḷabhiññā sacchikatā, kataṁ buddhassa sāsanaṁ”.

Itthaṁ sudaṁ āyasmā lakuṇḍabhaddiyo thero imā gāthāyo abhāsitthāti.

Lakuṇḍabhaddiyattherassāpadānaṁ paṭhamaṁ.