“Atthadassī tu bhagavā, sayambhū aparājito; Bhikkhusaṅghaparibyūḷho, rathiyaṁ paṭipajjatha.

Sissehi samparivuto, gharamhā abhinikkhamiṁ; Nikkhamitvānahaṁ tattha, addasaṁ lokanāyakaṁ.

Abhivādiya sambuddhaṁ, sire katvāna añjaliṁ; Sakaṁ cittaṁ pasādetvā, santhaviṁ lokanāyakaṁ.

Yāvatā rūpino sattā, arūpī vā asaññino; Sabbe te tava ñāṇamhi, anto honti samogadhā.

Sukhumacchikajālena, udakaṁ yo parikkhipe; Ye keci udake pāṇā, antojāle bhavanti te.

Yesañca cetanā atthi, rūpino ca arūpino; Sabbe te tava ñāṇamhi, anto honti samogadhā.

Samuddharasimaṁ lokaṁ, andhakārasamākulaṁ; Tava dhammaṁ suṇitvāna, kaṅkhāsotaṁ taranti te.

Avijjānivute loke, andhakārena otthaṭe; Tava ñāṇamhi jotante, andhakārā padhaṁsitā.

Tuvaṁ cakkhūsi sabbesaṁ, mahātamapanūdano; Tava dhammaṁ suṇitvāna, nibbāyati bahujjano.

Puṭakaṁ pūrayitvāna, madhukhuddamaneḷakaṁ; Ubho hatthehi paggayha, upanesiṁ mahesino.

Paṭiggaṇhi mahāvīro, sahatthena mahā isi; Bhuñjitvā tañca sabbaññū, vehāsaṁ nabhamuggami.

Antalikkhe ṭhito satthā, atthadassī narāsabho; Mama cittaṁ pasādento, imā gāthā abhāsatha.

‘Yenidaṁ thavitaṁ ñāṇaṁ, buddhaseṭṭho ca thomito; Tena cittappasādena, duggatiṁ so na gacchati.

Catuddasañcakkhattuṁ so, devarajjaṁ karissati; Pathabyā rajjaṁ aṭṭhasataṁ, vasudhaṁ āvasissati.

Pañceva satakkhattuñca, cakkavattī bhavissati; Padesarajjaṁ asaṅkheyyaṁ, mahiyā kārayissati.

Ajjhāyako mantadharo, tiṇṇaṁ vedāna pāragū; Gotamassa bhagavato, sāsane pabbajissati.

Gambhīraṁ nipuṇaṁ atthaṁ, ñāṇena vicinissati; Mogharājāti nāmena, hessati satthu sāvako.

Tīhi vijjāhi sampannaṁ, katakiccamanāsavaṁ; Gotamo satthavāhaggo, etadagge ṭhapessati’.

Hitvā mānusakaṁ yogaṁ, chetvāna bhavabandhanaṁ; Sabbāsave pariññāya, viharāmi anāsavo.

Paṭisambhidā catasso, …pe… kataṁ buddhassa sāsanaṁ”.

Itthaṁ sudaṁ āyasmā mogharājo thero imā gāthāyo abhāsitthāti.

Mogharājattherassāpadānaṁ pañcamaṁ.