“Padumuttarabuddhassa, ājānīyamadāsahaṁ; Niyyādetvāna sambuddhe, agamāsiṁ sakaṁ gharaṁ.

Devalo nāma nāmena, satthuno aggasāvako; Varadhammassa dāyādo, āgacchi mama santikaṁ.

Sapattabhāro bhagavā, ājāneyyo na kappati; Tava saṅkappamaññāya, adhivāsesi cakkhumā.

Agghāpetvā vātajavaṁ, sindhavaṁ sīghavāhanaṁ; Padumuttarabuddhassa, khamanīyamadāsahaṁ.

Yaṁ yaṁ yonupapajjāmi, devattaṁ atha mānusaṁ; Khamanīyaṁ vātajavaṁ, cittaṁ nibbattate mama.

Lābhaṁ tesaṁ suladdhaṁva, ye labhantupasampadaṁ; Punapi payirupāseyyaṁ, buddho loke sace bhave.

Aṭṭhavīsatikkhattuṁhaṁ, rājā āsiṁ mahabbalo; Cāturanto vijitāvī, jambusaṇḍassa issaro.

Idaṁ pacchimakaṁ mayhaṁ, carimo vattate bhavo; Pattosmi acalaṁ ṭhānaṁ, hitvā jayaparājayaṁ.

Catutiṁsasahassamhi, mahātejosi khattiyo; Sattaratanasampanno, cakkavattī mahabbalo.

Paṭisambhidā catasso, …pe… kataṁ buddhassa sāsanaṁ”.

Itthaṁ sudaṁ āyasmā opavayho thero imā gāthāyo abhāsitthāti.

Opavayhattherassāpadānaṁ pañcamaṁ.