“Padumuttarabhagavato, lokajeṭṭhassa tādino; Vipine cetiyaṁ āsi, vāḷamigasamākule.

Na koci visahi gantuṁ, cetiyaṁ abhivandituṁ; Tiṇakaṭṭhalatonaddhaṁ, paluggaṁ āsi cetiyaṁ.

Vanakammiko tadā āsiṁ, pitumātumatenahaṁ; Addasaṁ vipine thūpaṁ, luggaṁ tiṇalatākulaṁ.

Disvānāhaṁ buddhathūpaṁ, garucittaṁ upaṭṭhahiṁ; Buddhaseṭṭhassa thūpoyaṁ, paluggo acchatī vane.

Nacchannaṁ nappatirūpaṁ, jānantassa guṇāguṇaṁ; Buddhathūpaṁ asodhetvā, aññaṁ kammaṁ payojaye.

Tiṇakaṭṭhañca valliñca, sodhayitvāna cetiye; Vanditvā aṭṭha vārāni, paṭikuṭiko agacchahaṁ.

Tena kammena sukatena, cetanāpaṇidhīhi ca; Jahitvā mānusaṁ dehaṁ, tāvatiṁsamagacchahaṁ.

Tattha me sukataṁ byamhaṁ, sovaṇṇaṁ sapabhassaraṁ; Saṭṭhiyojanamubbiddhaṁ, tiṁsayojanavitthataṁ.

Tisatāni ca vārāni, devarajjamakārayiṁ; Pañcavīsatikkhattuñca, cakkavattī ahosahaṁ.

Bhavābhave saṁsaranto, mahābhogaṁ labhāmahaṁ; Bhoge me ūnatā natthi, sodhanāya idaṁ phalaṁ.

Sivikā hatthikhandhena, vipine gacchato mama; Yaṁ yaṁ disāhaṁ gacchāmi, saraṇaṁ sampate vanaṁ.

Khāṇuṁ vā kaṇṭakaṁ vāpi, nāhaṁ passāmi cakkhunā; Puññakammena saṁyutto, sayamevāpanīyare.

Kuṭṭhaṁ gaṇḍo kilāso ca, apamāro vitacchikā; Daddu kacchu ca me natthi, sodhanāya idaṁ phalaṁ.

Aññampi me acchariyaṁ, buddhathūpassa sodhane; Nābhijānāmi me kāye, jātaṁ piḷakabindukaṁ.

Aññampi me acchariyaṁ, buddhathūpamhi sodhite; Duve bhave saṁsarāmi, devatte atha mānuse.

Aññampi me acchariyaṁ, buddhathūpamhi sodhite; Suvaṇṇavaṇṇo sabbattha, sappabhāso bhavāmahaṁ.

Aññampi me acchariyaṁ, buddhathūpamhi sodhite; Amanāpaṁ vivajjati, manāpaṁ upatiṭṭhati.

Aññampi me acchariyaṁ, buddhathūpamhi sodhite; Visuddhaṁ hoti me cittaṁ, ekaggaṁ susamāhitaṁ.

Aññampi me acchariyaṁ, buddhathūpamhi sodhite; Ekāsane nisīditvā, arahattamapāpuṇiṁ.

Satasahassito kappe, yaṁ kammamakariṁ tadā; Duggatiṁ nābhijānāmi, sodhanāya idaṁ phalaṁ.

Paṭisambhidā catasso, …pe… kataṁ buddhassa sāsanaṁ”.

Itthaṁ sudaṁ āyasmā pabhaṅkaro thero imā gāthāyo abhāsitthāti.

Pabhaṅkarattherassāpadānaṁ chaṭṭhaṁ.