“Piyadassī nāma bhagavā, sayambhū lokanāyako; Vivekakāmo sambuddho, samādhikusalo muni.

Vanasaṇḍaṁ samogayha, piyadassī mahāmuni; Paṁsukūlaṁ pattharitvā, nisīdi purisuttamo.

Migaluddo pure āsiṁ, araññe kānane ahaṁ; Pasadaṁ migamesanto, āhiṇḍāmi ahaṁ tadā.

Tatthaddasāsiṁ sambuddhaṁ, oghatiṇṇamanāsavaṁ; Pupphitaṁ sālarājaṁva, sataraṁsiṁva uggataṁ.

Disvānahaṁ devadevaṁ, piyadassiṁ mahāyasaṁ; Jātassaraṁ samogayha, padumaṁ āhariṁ tadā.

Āharitvāna padumaṁ, satapattaṁ manoramaṁ; Kūṭāgāraṁ karitvāna, chādayiṁ padumenahaṁ.

Anukampako kāruṇiko, piyadassī mahāmuni; Sattarattindivaṁ buddho, kūṭāgāre vasī jino.

Purāṇaṁ chaḍḍayitvāna, navena chādayiṁ ahaṁ; Añjaliṁ paggahetvāna, aṭṭhāsiṁ tāvade ahaṁ.

Vuṭṭhahitvā samādhimhā, piyadassī mahāmuni; Disaṁ anuvilokento, nisīdi lokanāyako.

Tadā sudassano nāma, upaṭṭhāko mahiddhiko; Cittamaññāya buddhassa, piyadassissa satthuno.

Asītiyā sahassehi, bhikkhūhi parivārito; Vanante sukhamāsīnaṁ, upesi lokanāyakaṁ.

Yāvatā vanasaṇḍamhi, adhivatthā ca devatā; Buddhassa cittamaññāya, sabbe sannipatuṁ tadā.

Samāgatesu yakkhesu, kumbhaṇḍe saharakkhase; Bhikkhusaṅghe ca sampatte, gāthā pabyāharī jino.

‘Yo maṁ sattāhaṁ pūjesi, āvāsañca akāsi me; Tamahaṁ kittayissāmi, suṇātha mama bhāsato.

Sududdasaṁ sunipuṇaṁ, gambhīraṁ suppakāsitaṁ; Ñāṇena kittayissāmi, suṇātha mama bhāsato.

Catuddasāni kappāni, devarajjaṁ karissati; Kūṭāgāraṁ mahantassa, padmapupphehi chāditaṁ.

Ākāse dhārayissati, Pupphakammassidaṁ phalaṁ; Catubbīse kappasate, Vokiṇṇaṁ saṁsarissati.

Tattha pupphamayaṁ byamhaṁ, Ākāse dhārayissati; Yathā padumapattamhi, Toyaṁ na upalimpati.

Tathevīmassa ñāṇamhi, kilesā nopalimpare; Manasā vinivaṭṭetvā, pañca nīvaraṇe ayaṁ.

Cittaṁ janetvā nekkhamme, agārā pabbajissati; Tato pupphamaye byamhe, dhārente nikkhamissati.

Rukkhamūle vasantassa, Nipakassa satīmato; Tattha pupphamayaṁ byamhaṁ, Matthake dhārayissati.

Cīvaraṁ piṇḍapātañca, paccayaṁ sayanāsanaṁ; Datvāna bhikkhusaṅghassa, nibbāyissatināsavo’.

Kūṭāgārena caratā, pabbajjaṁ abhinikkhamiṁ; Rukkhamūle vasantampi, kūṭāgāraṁ dharīyati.

Cīvare piṇḍapāte ca, cetanā me na vijjati; Puññakammena saṁyutto, labhāmi pariniṭṭhitaṁ.

Gaṇanāto asaṅkheyyā, kappakoṭī bahū mama; Rittakā te atikkantā, pamuttā lokanāyakā.

Aṭṭhārase kappasate, piyadassī vināyako; Tamahaṁ payirupāsitvā, imaṁ yoniṁ upāgato.

Idha passāmi sambuddhaṁ, anomaṁ nāma cakkhumaṁ; Tamahaṁ upagantvāna, pabbajiṁ anagāriyaṁ.

Dukkhassantakaro buddho, maggaṁ me desayī jino; Tassa dhammaṁ suṇitvāna, pattomhi acalaṁ padaṁ.

Tosayitvāna sambuddhaṁ, gotamaṁ sakyapuṅgavaṁ; Sabbāsave pariññāya, viharāmi anāsavo.

Aṭṭhārase kappasate, yaṁ buddhamabhipūjayiṁ; Duggatiṁ nābhijānāmi, buddhapūjāyidaṁ phalaṁ.

Kilesā jhāpitā mayhaṁ, bhavā sabbe samūhatā; Sabbāsavā parikkhīṇā, natthi dāni punabbhavo.

Svāgataṁ vata me āsi, …pe… kataṁ buddhassa sāsanaṁ.

Paṭisambhidā catasso, …pe… kataṁ buddhassa sāsanaṁ”.

Itthaṁ sudaṁ āyasmā padumakūṭāgāriyo thero imā gāthāyo abhāsitthāti.

Padumakūṭāgāriyattherassāpadānaṁ pañcamaṁ.