“Nagare candavatiyā, bhatako āsahaṁ tadā; Parakammāyane yutto, pabbajjaṁ na labhāmahaṁ.

Mahandhakārapihitā, tividhaggīhi ḍayhare; Kena nu kho upāyena, visaṁyutto bhave ahaṁ.

Deyyadhammo ca me natthi, varāko bhatako ahaṁ; Yannūnāhaṁ pañcasīlaṁ, rakkheyyaṁ paripūrayaṁ.

Anomadassissa munino, nisabho nāma sāvako; Tamahaṁ upasaṅkamma, pañcasikkhāpadaggahiṁ.

Vassasatasahassāni, āyu vijjati tāvade; Tāvatā pañcasīlāni, paripuṇṇāni gopayiṁ.

Maccukāle ca sampatte, devā assāsayanti maṁ; ‘Ratho sahassayutto te, mārisāyaṁ upaṭṭhito’.

Vattante carime citte, mama sīlaṁ anussariṁ; Tena kammena sukatena, tāvatiṁsaṁ agacchahaṁ.

Tiṁsakkhattuñca devindo, devarajjamakārayiṁ; Dibbasukhaṁ anubhaviṁ, accharāhi purakkhato.

Pañcasattatikkhattuñca, cakkavattī ahosahaṁ; Padesarajjaṁ vipulaṁ, gaṇanāto asaṅkhiyaṁ.

Devalokā cavitvāna, sukkamūlena codito; Pure vesāliyaṁ jāto, mahāsāle suaḍḍhake.

Vassūpanāyike kāle, dippante jinasāsane; Mātā ca me pitā ceva, pañcasikkhāpadaggahuṁ.

Saha sutvānahaṁ sīlaṁ, mama sīlaṁ anussariṁ; Ekāsane nisīditvā, arahattamapāpuṇiṁ.

<b>Jātiyā pañcavassena</b>, arahattamapāpuṇiṁ; Upasampādayi buddho, guṇamaññāya cakkhumā.

Paripuṇṇāni gopetvā, pañcasikkhāpadānahaṁ; Aparimeyye ito kappe, vinipātaṁ na gacchahaṁ.

Svāhaṁ yasamanubhaviṁ, tesaṁ sīlāna vāhasā; Kappakoṭimpi kittento, kittaye ekadesakaṁ.

Pañca sīlāni gopetvā, tayo hetū labhāmahaṁ; Dīghāyuko mahābhogo, tikkhapañño bhavāmahaṁ.

Saṅkittento ca sabbesaṁ, adhimattañca porisaṁ; Bhavābhave saṁsaritvā, ete ṭhāne labhāmahaṁ.

Aparimeyyasīlesu, vattantā jinasāvakā; Bhavesu yadi rajjeyyuṁ, vipāko kīdiso bhave.

Suciṇṇaṁ me pañcasīlaṁ, bhatakena tapassinā; Tena sīlenahaṁ ajja, mocayiṁ sabbabandhanā.

Aparimeyye ito kappe, pañca sīlāni gopayiṁ; Duggatiṁ nābhijānāmi, pañcasīlānidaṁ phalaṁ.

Paṭisambhidā catasso, vimokkhāpi ca aṭṭhime; Chaḷabhiññā sacchikatā, kataṁ buddhassa sāsanaṁ”.

Itthaṁ sudaṁ āyasmā pañcasīlasamādāniyo thero imā gāthāyo abhāsitthāti.

Pañcasīlasamādāniyattherassāpadānaṁ catutthaṁ.