“Nibbute lokanāthamhi, sumedhe aggapuggale; Pasannacitto sumano, thūpapūjaṁ akāsahaṁ.

Ye ca khīṇāsavā tattha, chaḷabhiññā mahiddhikā; Tehaṁ tattha samānetvā, saṅghabhattaṁ akāsahaṁ.

Sumedhassa bhagavato, upaṭṭhāko tadā ahu; Sumedho nāma nāmena, anumodittha so tadā.

Tena cittappasādena, vimānaṁ upapajjahaṁ; Chaḷāsītisahassāni, accharāyo ramiṁsu me.

Mameva anuvattanti, sabbakāmehi tā sadā; Aññe deve abhibhomi, puññakammassidaṁ phalaṁ.

Pañcavīsatikappamhi, varuṇo nāma khattiyo; Visuddhabhojano āsiṁ, cakkavattī ahaṁ tadā.

Na te bījaṁ pavapanti, napi nīyanti naṅgalā; Akaṭṭhapākimaṁ sāliṁ, paribhuñjanti mānusā.

Tattha rajjaṁ karitvāna, devattaṁ puna gacchahaṁ; Tadāpi edisā mayhaṁ, nibbattā bhogasampadā.

Na maṁ mittā amittā vā, hiṁsanti sabbapāṇino; Sabbesampi piyo homi, puññakammassidaṁ phalaṁ.

Tiṁsakappasahassamhi, yaṁ dānamadadiṁ tadā; Duggatiṁ nābhijānāmi, gandhālepassidaṁ phalaṁ.

Imasmiṁ bhaddake kappe, eko āsiṁ janādhipo; Mahānubhāvo rājāhaṁ, cakkavattī mahabbalo.

Sohaṁ pañcasu sīlesu, ṭhapetvā janataṁ bahuṁ; Pāpetvā sugatiṁyeva, devatānaṁ piyo ahuṁ.

Paṭisambhidā catasso, vimokkhāpi ca aṭṭhime; Chaḷabhiññā sacchikatā, kataṁ buddhassa sāsanaṁ”.

Itthaṁ sudaṁ āyasmā pilindavaccho thero imā gāthāyo abhāsitthāti.

Pilindavacchattherassāpadānaṁ pañcamaṁ.