“Pārāvato tadā āsiṁ, paraṁ anuparodhako; Pabbhāre seyyaṁ kappemi, avidūre sikhisatthuno.

Sāyaṁ pātañca passāmi, buddhaṁ lokagganāyakaṁ; Deyyadhammo ca me natthi, dvipadindassa tādino.

Piyālaphalamādāya, agamaṁ buddhasantikaṁ; Paṭiggahesi bhagavā, lokajeṭṭho narāsabho.

Tato paraṁ upādāya, paricāriṁ vināyakaṁ; Tena cittappasādena, tattha kālaṅkato ahaṁ.

Ekattiṁse ito kappe, yaṁ phalaṁ adadiṁ ahaṁ; Duggatiṁ nābhijānāmi, phaladānassidaṁ phalaṁ.

Ito pannarase kappe, tayo āsuṁ piyālino; Sattaratanasampannā, cakkavattī mahabbalā.

Paṭisambhidā catasso, …pe… kataṁ buddhassa sāsanaṁ”.

Itthaṁ sudaṁ āyasmā piyālaphaladāyako thero imā gāthāyo abhāsitthāti.

Piyālaphaladāyakattherassāpadānaṁ dasamaṁ.

Sobhitavaggo cuddasamo.

Tassuddānaṁ

Sobhitasudassano ca, candano pupphachadano; Raho campakapupphī ca, atthasandassakena ca.

Ekapasādī sāladado, dasamo phaladāyako; Gāthāyo sattati dve ca, gaṇitāyo vibhāvibhi.