- Petavatthu
- Mahāvagga
4. Revatīpetavatthu
“Uṭṭhehi revate supāpadhamme, Apārutadvāre adānasīle; Nessāma taṁ yattha thunanti duggatā, Samappitā nerayikā dukhenā”ti.
Icceva vatvāna yamassa dūtā, Te dve yakkhā lohitakkhā brahantā; Paccekabāhāsu gahetvā revataṁ, Pakkāmayuṁ devagaṇassa santike.
“Ādiccavaṇṇaṁ ruciraṁ pabhassaraṁ, Byamhaṁ subhaṁ kañcanajālachannaṁ; Kassetamākiṇṇajanaṁ vimānaṁ, Suriyassa raṁsīriva jotamānaṁ.
Nārīgaṇā candanasāralittā, Ubhato vimānaṁ upasobhayanti; Taṁ dissati suriyasamānavaṇṇaṁ, Ko modati saggapatto vimāne”ti.
“Bārāṇasiyaṁ nandiyo nāmāsi, Upāsako amaccharī dānapati vadaññū; Tassetamākiṇṇajanaṁ vimānaṁ, Suriyassa raṁsīriva jotamānaṁ.
Nārīgaṇā candanasāralittā, Ubhato vimānaṁ upasobhayanti; Taṁ dissati suriyasamānavaṇṇaṁ, So modati saggapatto vimāne”ti.
“Nandiyassāhaṁ bhariyā, Agārinī sabbakulassa issarā; Bhattu vimāne ramissāmi dānahaṁ, Na patthaye nirayadassanāyā”ti.
“Eso te nirayo supāpadhamme, Puññaṁ tayā akataṁ jīvaloke; Na hi maccharī rosako pāpadhammo, Saggūpagānaṁ labhati sahabyatan”ti.
“Kiṁ nu gūthañca muttañca, asucī paṭidissati; Duggandhaṁ kimidaṁ mīḷhaṁ, kimetaṁ upavāyatī”ti.
“Esa saṁsavako nāma, gambhīro sataporiso; Yattha vassasahassāni, tuvaṁ paccasi revate”ti.
“Kiṁ nu kāyena vācāya, manasā dukkaṭaṁ kataṁ; Kena saṁsavako laddho, gambhīro sataporiso”ti.
“Samaṇe brāhmaṇe cāpi, aññe vāpi vanibbake; Musāvādena vañcesi, taṁ pāpaṁ pakataṁ tayā.
Tena saṁsavako laddho, gambhīro sataporiso; Tattha vassasahassāni, tuvaṁ paccasi revate.
Hatthepi chindanti athopi pāde, Kaṇṇepi chindanti athopi nāsaṁ; Athopi kākoḷagaṇā samecca, Saṅgamma khādanti viphandamānan”ti.
“Sādhu kho maṁ paṭinetha, kāhāmi kusalaṁ bahuṁ; Dānena samacariyāya, saṁyamena damena ca; Yaṁ katvā sukhitā honti, na ca pacchānutappare”ti.
“Pure tuvaṁ pamajjitvā, idāni paridevasi; Sayaṁ katānaṁ kammānaṁ, vipākaṁ anubhossasī”ti.
“Ko devalokato manussalokaṁ, Gantvāna puṭṭho me evaṁ vadeyya; ‘Nikkhittadaṇḍesu dadātha dānaṁ, Acchādanaṁ seyya mathannapānaṁ; Na hi maccharī rosako pāpadhammo, Saggūpagānaṁ labhati sahabyataṁ’.
Sāhaṁ nūna ito gantvā, yoniṁ laddhāna mānusiṁ; Vadaññū sīlasampannā, kāhāmi kusalaṁ bahuṁ; Dānena samacariyāya, saṁyamena damena ca.
Ārāmāni ca ropissaṁ, dugge saṅkamanāni ca; Papañca udapānañca, vippasannena cetasā.
Cātuddasiṁ pañcadasiṁ, yā ca pakkhassa aṭṭhamī; Pāṭihāriyapakkhañca, aṭṭhaṅgasusamāgataṁ.
Uposathaṁ upavasissaṁ, sadā sīlesu saṁvutā; Na ca dāne pamajjissaṁ, sāmaṁ diṭṭhamidaṁ mayā”ti.
Iccevaṁ vippalapantiṁ, phandamānaṁ tato tato; Khipiṁsu niraye ghore, uddhampādaṁ avaṁsiraṁ.
“Ahaṁ pure maccharinī ahosiṁ, Paribhāsikā samaṇabrāhmaṇānaṁ; Vitathena ca sāmikaṁ vañcayitvā, Paccāmahaṁ niraye ghorarūpe”ti.
Revatīpetavatthu catutthaṁ.