- Petavatthu
- Cūḷavagga
2. Sāṇavāsītherapetavatthu
Kuṇḍināgariyo thero, sāṇavāsinivāsiko; Poṭṭhapādoti nāmena, samaṇo bhāvitindriyo.
Tassa mātā pitā bhātā, duggatā yamalokikā; Pāpakammaṁ karitvāna, petalokaṁ ito gatā.
Te duggatā sūcikaṭṭā, kilantā naggino kisā; Uttasantā mahattāsā, na dassenti kurūrino.
Tassa bhātā vitaritvā, naggo ekapathekako; Catukuṇḍiko bhavitvāna, therassa dassayītumaṁ.
Thero cāmanasikatvā, tuṇhībhūto atikkami; So ca viññāpayī theraṁ, “bhātā petagato ahaṁ.
Mātā pitā ca te bhante, duggatā yamalokikā; Pāpakammaṁ karitvāna, petalokaṁ ito gatā.
Te duggatā sūcikaṭṭā, kilantā naggino kisā; Uttasantā mahattāsā, na dassenti kurūrino.
Anukampassu kāruṇiko, datvā anvādisāhi no; Tava dinnena dānena, yāpessanti kurūrino”ti.
Thero caritvā piṇḍāya, bhikkhū aññe ca dvādasa; Ekajjhaṁ sannipatiṁsu, bhattavissaggakāraṇā.
Thero sabbeva te āha, “yathāladdhaṁ dadātha me; Saṅghabhattaṁ karissāmi, anukampāya ñātinaṁ”.
Niyyādayiṁsu therassa, thero saṅghaṁ nimantayi; Datvā anvādisi thero, mātu pitu ca bhātuno; “Idaṁ me ñātīnaṁ hotu, sukhitā hontu ñātayo”.
Samanantarānuddiṭṭhe, bhojanaṁ udapajjatha; Suciṁ paṇītaṁ sampannaṁ, anekarasabyañjanaṁ.
Tato uddassayī bhātā, vaṇṇavā balavā sukhī; “Pahūtaṁ bhojanaṁ bhante, passa naggāmhase mayaṁ; Tathā bhante parakkama, yathā vatthaṁ labhāmase”ti.
Thero saṅkārakūṭamhā, uccinitvāna nantake; Pilotikaṁ paṭaṁ katvā, saṅghe cātuddise adā.
Datvā anvādisī thero, mātu pitu ca bhātuno; “Idaṁ me ñātīnaṁ hotu, sukhitā hontu ñātayo”.
Samanantarānuddiṭṭhe, vatthāni udapajjisuṁ; Tato suvatthavasano, therassa dassayītumaṁ.
“Yāvatā nandarājassa, vijitasmiṁ paṭicchadā; Tato bahutarā bhante, vatthānacchādanāni no.
Koseyyakambalīyāni, khoma kappāsikāni ca; Vipulā ca mahagghā ca, tepākāsevalambare.
Te mayaṁ paridahāma, yaṁ yaṁ hi manaso piyaṁ; Tathā bhante parakkama, yathā gehaṁ labhāmase”ti.
Thero paṇṇakuṭiṁ katvā, saṅghe cātuddise adā; Datvā anvādisī thero, mātu pitu ca bhātuno; “Idaṁ me ñātīnaṁ hotu, sukhitā hontu ñātayo”.
Samanantarānuddiṭṭhe, gharāni udapajjisuṁ; Kūṭāgāranivesanā, vibhattā bhāgaso mitā.
“Na manussesu īdisā, yādisā no gharā idha; Api dibbesu yādisā, tādisā no gharā idha.
Daddallamānā ābhenti, Samantā caturo disā; Tathā bhante parakkama, Yathā pānīyaṁ labhāmase”ti.
Thero karaṇaṁ pūretvā, saṅghe cātuddise adā; Datvā anvādisī thero, mātu pitu ca bhātuno; “Idaṁ me ñātīnaṁ hotu, sukhitā hontu ñātayo”.
Samanantarānuddiṭṭhe, pānīyaṁ udapajjatha; Gambhīrā caturassā ca, pokkharañño sunimmitā.
Sītodikā suppatitthā, sītā appaṭigandhiyā; Padumuppalasañchannā, vārikiñjakkhapūritā.
Tattha nhatvā pivitvā ca, therassa paṭidassayuṁ; “Pahūtaṁ pānīyaṁ bhante, pādā dukkhā phalanti no”.
“Āhiṇḍamānā khañjāma, sakkhare kusakaṇṭake; ‘Tathā bhante parakkama, yathā yānaṁ labhāmase’”ti.
Thero sipāṭikaṁ laddhā, saṅghe cātuddise adā; Datvā anvādisī thero, mātu pitu ca bhātuno; “Idaṁ me ñātīnaṁ hotu, sukhitā hontu ñātayo”.
Samanantarānuddiṭṭhe, petā rathena māgamuṁ; “Anukampitamha bhadante, bhattenacchādanena ca.
Gharena pānīyadānena, yānadānena cūbhayaṁ; Muniṁ kāruṇikaṁ loke, bhante vanditumāgatā”ti.
Sāṇavāsītherapetavatthu dutiyaṁ.