“Padumuttaro nāma jino, lokajeṭṭho narāsabho; Mahato janakāyassa, deseti amataṁ padaṁ.

Tassāhaṁ vacanaṁ sutvā, vācāsabhimudīritaṁ; Añjaliṁ paggahetvāna, ekaggo āsahaṁ tadā.

‘Yathā samuddo udadhīnamaggo, Nerū nagānaṁ pavaro siluccayo; Tatheva ye cittavasena vattare’, Na buddhañāṇassa kalaṁ upenti te.

Dhammavidhiṁ ṭhapetvāna, buddho kāruṇiko isi; Bhikkhusaṅghe nisīditvā, imā gāthā abhāsatha.

‘Yo so ñāṇaṁ pakittesi, buddhamhi lokanāyake; Kappānaṁ satasahassaṁ, duggatiṁ na gamissati.

Kilese jhāpayitvāna, ekaggo susamāhito; Sobhito nāma nāmena, hessati satthu sāvako’.

Paññāse kappasahasse, sattevāsuṁ yasuggatā; Sattaratanasampannā, cakkavattī mahabbalā.

Kilesā jhāpitā mayhaṁ, bhavā sabbe samūhatā; Tisso vijjā anuppattā, kataṁ buddhassa sāsanaṁ.

Paṭisambhidā catasso, vimokkhāpi ca aṭṭhime; Chaḷabhiññā sacchikatā, kataṁ buddhassa sāsanaṁ”.

Itthaṁ sudaṁ āyasmā sobhito thero imā gāthāyo abhāsitthāti.

Sobhitattherassāpadānaṁ paṭhamaṁ.