“Āhutiṁ yiṭṭhukāmohaṁ, paṭiyādetvāna bhojanaṁ; Brāhmaṇe paṭimānento, visāle māḷake ṭhito.

Athaddasāsiṁ sambuddhaṁ, piyadassiṁ mahāyasaṁ; Sabbalokavinetāraṁ, sayambhuṁ aggapuggalaṁ.

Bhagavantaṁ jutimantaṁ, sāvakehi purakkhataṁ; Ādiccamiva rocantaṁ, rathiyaṁ paṭipannakaṁ.

Añjaliṁ paggahetvāna, sakaṁ cittaṁ pasādayiṁ; Manasāva nimantesiṁ, ‘āgacchatu mahāmuni’.

Mama saṅkappamaññāya, satthā loke anuttaro; Khīṇāsavasahassehi, mama dvāraṁ upāgami.

Namo te purisājañña, namo te purisuttama; Pāsādaṁ abhirūhitvā, sīhāsane nisīdataṁ.

Danto dantaparivāro, tiṇṇo tārayataṁ varo; Pāsādaṁ abhirūhitvā, nisīdi pavarāsane.

Yaṁ me atthi sake gehe, āmisaṁ paccupaṭṭhitaṁ; Tāhaṁ buddhassa pādāsiṁ, pasanno sehi pāṇibhi.

Pasannacitto sumano, vedajāto katañjalī; Buddhaseṭṭhaṁ namassāmi, aho buddhassuḷāratā.

Aṭṭhannaṁ payirūpāsataṁ, bhuñjaṁ khīṇāsavā bahū; Tuyheveso ānubhāvo, saraṇaṁ taṁ upemahaṁ.

Piyadassī ca bhagavā, lokajeṭṭho narāsabho; Bhikkhusaṅghe nisīditvā, imā gāthā abhāsatha.

‘Yo so saṅghaṁ abhojesi, ujubhūtaṁ samāhitaṁ; Tathāgatañca sambuddhaṁ, suṇātha mama bhāsato.

Sattavīsatikkhattuṁ so, devarajjaṁ karissati; Sakakammābhiraddho so, devaloke ramissati.

Dasa aṭṭha cakkhattuṁ so, cakkavattī bhavissati; Pathabyā rajjaṁ pañcasataṁ, vasudhaṁ āvasissati’.

Araññavanamoggayha, kānanaṁ byagghasevitaṁ; Padhānaṁ padahitvāna, kilesā jhāpitā mayā.

Aṭṭhārase kappasate, yaṁ dānamadadiṁ tadā; Duggatiṁ nābhijānāmi, bhattadānassidaṁ phalaṁ.

Paṭisambhidā catasso, Vimokkhāpi ca aṭṭhime; Chaḷabhiññā sacchikatā, Kataṁ buddhassa sāsanaṁ”.

Itthaṁ sudaṁ āyasmā sumaṅgalo thero imā gāthāyo abhāsitthāti.

Sumaṅgalattherassāpadānaṁ dasamaṁ.

Tassuddānaṁ

Sīhāsanī ekathambhī, nando ca cūḷapanthako; Pilindarāhulo ceva, vaṅganto raṭṭhapālako.

Sopāko maṅgalo ceva, daseva dutiye vagge; Satañca aṭṭhatiṁsa ca, gāthā cettha pakāsitā.

Sīhāsaniyavaggo dutiyo.