“Candabhāgānadītīre, anusotaṁ vajāmahaṁ; Nisinnaṁ samaṇaṁ disvā, vippasannamanāvilaṁ.

Tattha cittaṁ pasādetvā, evaṁ cintesahaṁ tadā; Tārayissati tiṇṇoyaṁ, dantoyaṁ damayissati.

Assāsissati assattho, santo ca samayissati; Mocayissati mutto ca, nibbāpessati nibbuto.

Evāhaṁ cintayitvāna, siddhatthassa mahesino; Gahetvā timirapupphaṁ, matthake okiriṁ ahaṁ.

Añjaliṁ paggahetvāna, katvā ca naṁ padakkhiṇaṁ; Vanditvā satthuno pāde, pakkāmiṁ aparaṁ disaṁ.

Aciraṁ gatamattaṁ maṁ, migarājā viheṭhayi; Papātamanugacchanto, tattheva papatiṁ ahaṁ.

Catunnavutito kappe, yaṁ pupphamabhiropayiṁ; Duggatiṁ nābhijānāmi, pupphapūjāyidaṁ phalaṁ.

Chappaññāsamhi kappamhi, sattevāsuṁ mahāyasā; Sattaratanasampannā, cakkavattī mahabbalā.

Paṭisambhidā catasso, vimokkhāpi ca aṭṭhime; Chaḷabhiññā sacchikatā, kataṁ buddhassa sāsanaṁ”.

Itthaṁ sudaṁ āyasmā timirapupphiyo thero imā gāthāyo abhāsitthāti.

Timirapupphiyattherassāpadānaṁ paṭhamaṁ.