“Nagare bandhumatiyā, ahosiṁ parakammiko; Parakammāyane yutto, parabhattaṁ apassito.

Rahogato nisīditvā, evaṁ cintesahaṁ tadā; Buddho loke samuppanno, adhikāro ca natthi me.

Kālo me gatiṁ sodhetuṁ, khaṇo me paṭipādito; Dukkho nirayasamphasso, apuññānañhi pāṇinaṁ.

Evāhaṁ cintayitvāna, kammasāmiṁ upāgamiṁ; Ekāhaṁ kammaṁ yācitvā, vipinaṁ pāvisiṁ ahaṁ.

Tiṇakaṭṭhañca valliñca, āharitvānahaṁ tadā; Tidaṇḍake ṭhapetvāna, akaṁ tiṇakuṭiṁ ahaṁ.

Saṅghassatthāya kuṭikaṁ, niyyādetvāna taṁ ahaṁ; Tadaheyeva āgantvā, kammasāmiṁ upāgamiṁ.

Tena kammena sukatena, tāvatiṁsamagacchahaṁ; Tattha me sukataṁ byamhaṁ, kuṭikāya sunimmitaṁ.

Sahassakaṇḍaṁ satabheṇḍu, dhajālu haritāmayaṁ; Satasahassaniyyūhā, byamhe pātubhaviṁsu me.

Yaṁ yaṁ yonupapajjāmi, devattaṁ atha mānusaṁ; Mama saṅkappamaññāya, pāsādo upatiṭṭhati.

Bhayaṁ vā chambhitattaṁ vā, lomahaṁso na vijjati; Tāsaṁ mama na jānāmi, tiṇakuṭikāyidaṁ phalaṁ.

Sīhabyagghā ca dīpī ca, acchakokataracchakā; Sabbe maṁ parivajjenti, tiṇakuṭikāyidaṁ phalaṁ.

Sarīsapā ca bhūtā ca, ahī kumbhaṇḍarakkhasā; Tepi maṁ parivajjenti, tiṇakuṭikāyidaṁ phalaṁ.

Na pāpasupinassāpi, sarāmi dassanaṁ mama; Upaṭṭhitā sati mayhaṁ, tiṇakuṭikāyidaṁ phalaṁ.

Tāyeva tiṇakuṭikāya, anubhotvāna sampadā; Gotamassa bhagavato, dhammaṁ sacchikariṁ ahaṁ.

Ekanavutito kappe, yaṁ kammamakariṁ tadā; Duggatiṁ nābhijānāmi, tiṇakuṭikāyidaṁ phalaṁ.

Paṭisambhidā catasso, …pe… kataṁ buddhassa sāsanaṁ”.

Itthaṁ sudaṁ āyasmā tiṇakuṭidāyako thero imā gāthāyo abhāsitthāti.

Tiṇakuṭidāyakattherassāpadānaṁ sattamaṁ.