“Himavantassāvidūre, lambako nāma pabbato; Upatisso nāma sambuddho, abbhokāsamhi caṅkami.

Migaluddo tadā āsiṁ, araññe kānane ahaṁ; Disvāna taṁ devadevaṁ, sayambhuṁ aparājitaṁ.

Vippasannena cittena, tadā tassa mahesino; Nisīdanatthaṁ buddhassa, tiṇamuṭṭhimadāsahaṁ.

Datvāna devadevassa, bhiyyo cittaṁ pasādayiṁ; Sambuddhaṁ abhivādetvā, pakkāmiṁ uttarāmukho.

Aciraṁ gatamattaṁ maṁ, migarājā apothayi; Sīhena pothito santo, tattha kālaṅkato ahaṁ.

Āsanne me kataṁ kammaṁ, buddhaseṭṭhe anāsave; Sumutto saravegova, devalokaṁ agañchahaṁ.

Yūpo tattha subho āsi, puññakammābhinimmito; Sahassakaṇḍo satabheṇḍu, dhajālu haritāmayo.

Pabhā niddhāvate tassa, sataraṁsīva uggato; Ākiṇṇo devakaññāhi, āmodiṁ kāmakāmahaṁ.

Devalokā cavitvāna, sukkamūlena codito; Āgantvāna manussattaṁ, pattomhi āsavakkhayaṁ.

Catunnavutito kappe, nisīdanamadāsahaṁ; Duggatiṁ nābhijānāmi, tiṇamuṭṭhiyidaṁ phalaṁ.

Paṭisambhidā catasso, …pe… kataṁ buddhassa sāsanaṁ”.

Itthaṁ sudaṁ āyasmā tiṇamuṭṭhidāyako thero imā gāthāyo abhāsitthāti.

Tiṇamuṭṭhidāyakattherassāpadānaṁ aṭṭhamaṁ.