“Nagare haṁsavatiyā, ahosiṁ brāhmaṇo tadā; Ajjhāyako mantadharo, tiṇṇaṁ vedāna pāragū.

Purakkhato sasissehi, jātimā ca susikkhito; Toyābhisecanatthāya, nagarā nikkhamiṁ tadā.

Padumuttaro nāma jino, sabbadhammāna pāragū; Khīṇāsavasahassehi, pāvisī nagaraṁ jino.

Sucārurūpaṁ disvāna, āneñjakāritaṁ viya; Parivutaṁ arahantehi, disvā cittaṁ pasādayiṁ.

Sirasmiṁ añjaliṁ katvā, namassitvāna subbataṁ; Pasannacitto sumano, uttarīyamadāsahaṁ.

Ubho hatthehi paggayha, sāṭakaṁ ukkhipiṁ ahaṁ; Yāvatā buddhaparisā, tāva chādesi sāṭako.

Piṇḍacāraṁ carantassa, mahābhikkhugaṇādino; Chadaṁ karonto aṭṭhāsi, hāsayanto mamaṁ tadā.

Gharato nikkhamantassa, sayambhū aggapuggalo; Vīthiyaṁva ṭhito satthā, akā me anumodanaṁ.

Pasannacitto sumano, yo me adāsi sāṭakaṁ; Tamahaṁ kittayissāmi, suṇotha mama bhāsato.

‘Tiṁsakappasahassāni, devaloke ramissati; Paññāsakkhattuṁ devindo, devarajjaṁ karissati.

Devaloke vasantassa, puññakammasamaṅgino; Samantā yojanasataṁ, dussacchannaṁ bhavissati.

Chattiṁsakkhattuṁ rājā ca, cakkavattī bhavissati; Padesarajjaṁ vipulaṁ, gaṇanāto asaṅkhiyaṁ.

Bhave saṁsaramānassa, puññakammasamaṅgino; Manasā patthitaṁ sabbaṁ, nibbattissati tāvade.

Koseyyakambaliyāni, khomakappāsikāni ca; Mahagghāni ca dussāni, paṭilacchatiyaṁ naro.

Manasā patthitaṁ sabbaṁ, paṭilacchatiyaṁ naro; Ekadussassa vipākaṁ, anubhossati sabbadā.

So pacchā pabbajitvāna, sukkamūlena codito; Gotamassa bhagavato, dhammaṁ sacchikarissati’.

Aho me sukataṁ kammaṁ, sabbaññussa mahesino; Ekāhaṁ sāṭakaṁ datvā, pattomhi amataṁ padaṁ.

Maṇḍape rukkhamūle vā, vasato suññake ghare; Dhāreti dussachadanaṁ, samantā byāmato mama.

Aviññattaṁ nivāsemi, cīvaraṁ paccayañcahaṁ; Lābhī annassa pānassa, uttareyyassidaṁ phalaṁ.

Satasahassito kappe, yaṁ kammamakariṁ tadā; Duggatiṁ nābhijānāmi, vatthadānassidaṁ phalaṁ.

Paṭisambhidā catasso, …pe… kataṁ buddhassa sāsanaṁ”.

Itthaṁ sudaṁ āyasmā uttareyyadāyako thero imā gāthāyo abhāsitthāti.

Uttareyyadāyakattherassāpadānaṁ aṭṭhamaṁ.