“Jātiyā sattavassohaṁ, ahosiṁ mantapāragū; Kulavattaṁ adhāresiṁ, yañño ussāhito mayā.

Cullāsītisahassāni, pasū haññanti me tadā; Sārathambhupanītāni, yaññatthāya upaṭṭhitā.

Ukkāmukhapahaṭṭhova, khadiraṅgārasannibho; Udayantova sūriyo, puṇṇamāyeva candimā.

Siddhattho sabbasiddhattho, tilokamahito hito; Upagantvāna sambuddho, idaṁ vacanamabravi.

‘Ahiṁsā sabbapāṇīnaṁ, kumāra mama ruccati; Theyyā ca aticārā ca, majjapānā ca ārati.

Rati ca samacariyāya, bāhusaccaṁ kataññutā; Diṭṭhe dhamme parattha ca, dhammā ete pasaṁsiyā.

Ete dhamme bhāvayitvā, sabbasattahite rato; Buddhe cittaṁ pasādetvā, bhāvehi maggamuttamaṁ’.

Idaṁ vatvāna sabbaññū, lokajeṭṭho narāsabho; Mamevaṁ anusāsitvā, vehāsaṁ uggato gato.

Pubbe cittaṁ visodhetvā, pacchā cittaṁ pasādayiṁ; Tena cittappasādena, tusitaṁ upapajjahaṁ.

Catunnavutito kappe, yadā cittaṁ pasādayiṁ; Duggatiṁ nābhijānāmi, buddhasaññāyidaṁ phalaṁ.

Paṭisambhidā catasso, …pe… kataṁ buddhassa sāsanaṁ”.

Itthaṁ sudaṁ āyasmā yaññasāmiko thero imā gāthāyo abhāsitthāti.

Yaññasāmikattherassāpadānaṁ catutthaṁ.