“Kāsāyavatthe sakuṇe vadāmi, Duve duve nandamane carante; Kaṁ aṇḍajaṁ aṇḍajā mānusesu, Jātiṁ pasaṁsanti tadiṅgha brūtha”.

“Amhe manussesu manussahiṁsa, Anubbate cakkavāke vadanti; Kalyāṇabhāvamhe dijesu sammatā, Abhirūpā vicarāma aṇṇave”. (…)

“Kiṁ aṇṇave kāni phalāni bhuñje, Maṁsaṁ kuto khādatha cakkavākā; Kiṁ bhojanaṁ bhuñjatha vo anomā, Balañca vaṇṇo ca anapparūpā”.

“Na aṇṇave santi phalāni dhaṅka, Maṁsaṁ kuto khādituṁ cakkavāke; Sevālabhakkhamha apāṇabhojanā, Na ghāsahetūpi karoma pāpaṁ”.

“Na me idaṁ ruccati cakkavāka, Asmiṁ bhave bhojanasannikāso; Ahosi pubbe tato me aññathā, Icceva me vimati ettha jātā.

Ahampi maṁsāni phalāni bhuñje, Annāni ca loṇiyateliyāni; Rasaṁ manussesu labhāmi bhottuṁ, Sūrova saṅgāmamukhaṁ vijetvā; Na ca me tādiso vaṇṇo, Cakkavāka yathā tava”.

“Asuddhabhakkhosi khaṇānupātī, Kicchena te labbhati annapānaṁ; Na tussasī rukkhaphalehi dhaṅka, Maṁsāni vā yāni susānamajjhe.

Yo sāhasena adhigamma bhoge, Paribhuñjati dhaṅka khaṇānupātī; Tato upakkosati naṁ sabhāvo, Upakkuṭṭho vaṇṇabalaṁ jahāti.

Appampi ce nibbutiṁ bhuñjatī yadi, Asāhasena aparūpaghātī; Balañca vaṇṇo ca tadassa hoti, Na hi sabbo āhāramayena vaṇṇo”ti.

Cakkavākajātakaṁ aṭṭhamaṁ.