“Kiṁ nu socasinuccaṅgi, paṇḍūsi varavaṇṇini; Milāyasi visālakkhi, mālāva parimadditā”.

“Dohaḷo me mahārāja, supinantenupajjhagā; Na so sulabharūpova, yādiso mama dohaḷo”.

“Ye keci mānusā kāmā, idha lokasmi nandane; Sabbe te pacurā mayhaṁ, ahaṁ te dammi dohaḷaṁ”.

“Luddā deva samāyantu, ye keci vijite tava; Etesaṁ ahamakkhissaṁ, yādiso mama dohaḷo”.

“Ime te luddakā devi, katahatthā visāradā; Vanaññū ca migaññū ca, mamatthe cattajīvitā”.

“Luddaputtā nisāmetha, yāvantettha samāgatā; Chabbisāṇaṁ gajaṁ setaṁ, addasaṁ supine ahaṁ; Tassa dantehi me attho, alābhe natthi jīvitaṁ”.

“Na no pitūnaṁ na pitāmahānaṁ, Diṭṭho suto kuñjaro chabbisāṇo; Yamaddasā supine rājaputtī, Akkhāhi no yādiso hatthināgo”.

“Disā catasso vidisā catasso, Uddhaṁ adho dasa disā imāyo; Katamaṁ disaṁ tiṭṭhati nāgarājā, Yamaddasā supine chabbisāṇaṁ”.

“Ito ujuṁ uttariyaṁ disāyaṁ, Atikkamma so sattagirī brahante; Suvaṇṇapasso nāma girī uḷāro, Supupphito kimpurisānuciṇṇo.

Āruyha selaṁ bhavanaṁ kinnarānaṁ, Olokaya pabbatapādamūlaṁ; Atha dakkhasī meghasamānavaṇṇaṁ, Nigrodharājaṁ aṭṭhasahassapādaṁ.

Tatthacchatī kuñjaro chabbisāṇo, Sabbaseto duppasaho parebhi; Rakkhanti naṁ aṭṭhasahassanāgā, Īsādantā vātajavappahārino.

Tiṭṭhanti te tumūlaṁ passasantā, Kuppanti vātassapi eritassa; Manussabhūtaṁ pana tattha disvā, Bhasmaṁ kareyyuṁ nāssa rajopi tassa”.

“Bahū hime rājakulamhi santi, Piḷandhanā jātarūpassa devī; Muttā maṇī veḷuriyāmayā ca, Kiṁ kāhasi dantapiḷandhanena; Māretukāmā kuñjaraṁ chabbisāṇaṁ, Udāhu ghātessasi luddaputte”.

“Sā issitā dukkhitā casmi ludda, Uddhañca sussāmi anussarantī; Karohi me luddaka etamatthaṁ, Dassāmi te gāmavarāni pañca”.

“Katthacchatī kattha mupeti ṭhānaṁ, Vīthissa kā nhāna gatassa hoti; Kathañhi so nhāyati nāgarājā, Kathaṁ vijānemu gatiṁ gajassa”.

“Tattheva sā pokkharaṇī adūre, Rammā sutitthā ca mahodikā ca; Sampupphitā bhamaragaṇānuciṇṇā, Ettha hi so nhāyati nāgarājā.

Sīsaṁ nahātuppalamālabhārī, Sabbaseto puṇḍarīkattacaṅgī; Āmodamāno gacchati sanniketaṁ, Purakkhatvā mahesiṁ sabbabhaddaṁ”.

Tattheva so uggahetvāna vākyaṁ, Ādāya tūṇiñca dhanuñca luddo; Vituriyati sattagirī brahante, Suvaṇṇapassaṁ nāma giriṁ uḷāraṁ.

Āruyha selaṁ bhavanaṁ kinnarānaṁ, Olokayī pabbatapādamūlaṁ; Tatthaddasā meghasamānavaṇṇaṁ, Nigrodharājaṁ aṭṭhasahassapādaṁ.

Tatthaddasā kuñjaraṁ chabbisāṇaṁ, Sabbasetaṁ duppasahaṁ parebhi; Rakkhanti naṁ aṭṭhasahassanāgā, Īsādantā vātajavappahārino.

Tatthaddasā pokkharaṇiṁ adūre, Rammaṁ sutitthañca mahodikañca; Sampupphitaṁ bhamaragaṇānuciṇṇaṁ, Yattha hi so nhāyati nāgarājā.

Disvāna nāgassa gatiṁ ṭhitiñca, Vīthissa yā nhānagatassa hoti; Opātamāgacchi anariyarūpo, Payojito cittavasānugāya.

Khaṇitvāna kāsuṁ phalakehi chādayi, Attānamodhāya dhanuñca luddo; Passāgataṁ puthusallena nāgaṁ, Samappayī dukkaṭakammakārī.

Viddho ca nāgo koñcamanādi ghoraṁ, Sabbe ca nāgā ninnaduṁ ghorarūpaṁ; Tiṇañca kaṭṭhañca raṇaṁ karontā, Dhāviṁsu te aṭṭha disā samantato.

Vadhissametanti parāmasanto, Kāsāvamaddakkhi dhajaṁ isīnaṁ; Dukkhena phuṭṭhassudapādi saññā, Arahaddhajo sabbhi avajjharūpo.

“Anikkasāvo kāsāvaṁ, yo vatthaṁ paridahissati; Apeto damasaccena, na so kāsāvamarahati.

Yo ca vantakasāvassa, sīlesu susamāhito; Upeto damasaccena, sa ve kāsāvamarahati”.

Samappito puthusallena nāgo, Aduṭṭhacitto luddakamajjhabhāsi; “Kimatthayaṁ kissa vā samma hetu, Mamaṁ vadhī kassa vāyaṁ payogo”.

“Kāsissa rañño mahesī bhadante, Sā pūjitā rājakule subhaddā; Taṁ addasā sā ca mamaṁ asaṁsi, Dantehi atthoti ca maṁ avoca”.

“Bahū hi me dantayugā uḷārā, Ye me pitūnañca pitāmahānaṁ; Jānāti sā kodhanā rājaputtī, Vadhatthikā veramakāsi bālā.

Uṭṭhehi tvaṁ ludda kharaṁ gahetvā, Dante ime chinda purā marāmi; Vajjāsi taṁ kodhanaṁ rājaputtiṁ, ‘Nāgo hato handa imassa dantā’”.

Uṭṭhāya so luddo kharaṁ gahetvā, Chetvāna dantāni gajuttamassa; Vaggū subhe appaṭime pathabyā, Ādāya pakkāmi tato hi khippaṁ.

Bhayaṭṭitā nāgavadhena aṭṭā, Ye te nāgā aṭṭha disā vidhāvuṁ; Adisvāna posaṁ gajapaccamittaṁ, Paccāgamuṁ yena so nāgarājā.

Te tattha kanditvā roditvāna nāgā, Sīse sake paṁsukaṁ okiritvā; Agamaṁsu te sabbe sakaṁ niketaṁ, Purakkhatvā mahesiṁ sabbabhaddaṁ.

Ādāya dantāni gajuttamassa, Vaggū subhe appaṭime pathabyā; Suvaṇṇarājīhi samantamodare, So luddako kāsipuraṁ upāgami; Upanesi so rājakaññāya dante, Nāgo hato handa imassa dantā.

Disvāna dantāni gajuttamassa, Bhattuppiyassa purimāya jātiyā; Tattheva tassā hadayaṁ aphāli, Teneva sā kālamakāsi bālā.

Sambodhipatto sa mahānubhāvo, Sitaṁ akāsi parisāya majjhe; Pucchiṁsu bhikkhū suvimuttacittā, “Nākāraṇe pātukaronti buddhā.

Yamaddasātha dahariṁ kumāriṁ, Kāsāyavatthaṁ anagāriyaṁ carantiṁ; Sā kho tadā rājakaññā ahosi, Ahaṁ tadā nāgarājā ahosiṁ.

Ādāya dantāni gajuttamassa, Vaggū subhe appaṭime pathabyā; Yo luddako kāsipuraṁ upāgami, So kho tadā devadatto ahosi”.

Anāvasūraṁ cirarattasaṁsitaṁ, Uccāvacaṁ caritamidaṁ purāṇaṁ; Vītaddaro vītasoko visallo, Sayaṁ abhiññāya abhāsi buddho.

“Ahaṁ vo tena kālena, ahosiṁ tattha bhikkhavo; Nāgarājā tadā homi, evaṁ dhāretha jātakan”ti.

Chaddantajātakaṁ catutthaṁ.