“Yathā vanaṁ cittalataṁ pabhāsati, Uyyānaseṭṭhaṁ tidasānamuttamaṁ; Tathūpamaṁ tuyhamidaṁ vimānaṁ, Obhāsayaṁ tiṭṭhati antalikkhe.

Deviddhipattosi mahānubhāvo, Manussabhūto kimakāsi puññaṁ; Kenāsi evaṁ jalitānubhāvo, Vaṇṇo ca te sabbadisā pabhāsatī”ti.

So devaputto attamano, …pe… yassa kammassidaṁ phalaṁ.

“Ahaṁ manussesu manussabhūto, Daliddo atāṇo kapaṇo kammakaro ahosiṁ; Jiṇṇe ca mātāpitaro abhāriṁ, Piyā ca me sīlavanto ahesuṁ; Annañca pānañca pasannacitto, Sakkacca dānaṁ vipulaṁ adāsiṁ.

Tena metādiso vaṇṇo, …pe… Vaṇṇo ca me sabbadisā pabhāsatī”ti.

Cittalatāvimānaṁ paṭhamaṁ.