“Rājā apucchi vidhuraṁ, dhammakāmo yudhiṭṭhilo; Api brāhmaṇa jānāsi, ko eko bahu socati”.

“Brāhmaṇo ajayūthena, pahūtedho vane vasaṁ; Dhūmaṁ akāsi vāseṭṭho, rattindivamatandito.

Tassa taṁ dhūmagandhena, sarabhā makasaḍḍitā; Vassāvāsaṁ upāgacchuṁ, dhūmakārissa santike.

Sarabhesu manaṁ katvā, ajā so nāvabujjhatha; Āgacchantī vajantī vā, tassa tā vinasuṁ ajā.

Sarabhā sarade kāle, pahīnamakase vane; Pāvisuṁ giriduggāni, nadīnaṁ pabhavāni ca.

Sarabhe ca gate disvā, ajā ca vibhavaṁ gatā; Kiso ca vivaṇṇo cāsi, paṇḍurogī ca brāhmaṇo.

Evaṁ yo saṁ niraṅkatvā, āgantuṁ kurute piyaṁ; So eko bahu socati, dhūmakārīva brāhmaṇo”ti.

Dhūmakārijātakaṁ aṭṭhamaṁ.