“Mahantaṁ nāgaṁ abhiruyha, Sabbasetaṁ gajuttamaṁ; Vanā vanaṁ anupariyāsi, Nārīgaṇapurakkhato; Obhāsento disā sabbā, Osadhī viya tārakā.

Kena tetādiso vaṇṇo, …pe… Vaṇṇo ca te sabbadisā pabhāsatī”ti.

So devaputto attamano, vaṅgīseneva pucchito; Pañhaṁ puṭṭho viyākāsi, yassa kammassidaṁ phalaṁ.

“Ahaṁ manussesu manussabhūto, Upāsako cakkhumato ahosiṁ; Pāṇātipātā virato ahosiṁ, Loke adinnaṁ parivajjayissaṁ.

Amajjapo no ca musā abhāṇiṁ, Sakena dārena ca tuṭṭho ahosiṁ; Annañca pānañca pasannacitto, Sakkacca dānaṁ vipulaṁ adāsiṁ.

Tena metādiso vaṇṇo, …pe… vaṇṇo ca me sabbadisā pabhāsatī”ti.

Dutiyanāgavimānaṁ ekādasamaṁ.