“Disvāna devaṁ paṭipucchi bhikkhu, Ucce vimānamhi ciraṭṭhitike; Āmuttahatthābharaṇaṁ yasassiṁ, Dibbe vimānamhi yathāpi candimā.

Alaṅkato malyadharo suvattho, Sukuṇḍalī kappitakesamassu; Āmuttahatthābharaṇo yasassī, Dibbe vimānamhi yathāpi candimā.

Dibbā ca vīṇā pavadanti vagguṁ, Aṭṭhaṭṭhakā sikkhitā sādhurūpā; Dibbā ca kaññā tidasacarā uḷārā, Naccanti gāyanti pamodayanti.

Deviddhipattosi mahānubhāvo, Manussabhūto kimakāsi puññaṁ; Kenāsi evaṁ jalitānubhāvo, Vaṇṇo ca te sabbadisā pabhāsatī”ti.

So devaputto attamano, …pe… yassa kammassidaṁ phalaṁ.

“Ahaṁ manussesu manussabhūto, Saṅgamma rakkhissaṁ paresaṁ dhenuyo; Tato ca āgā samaṇo mamantike, Gāvo ca māse agamaṁsu khādituṁ.

Dvayajja kiccaṁ ubhayañca kāriyaṁ, Iccevahaṁ bhante tadā vicintayiṁ; Tato ca saññaṁ paṭiladdha yoniso, Dadāmi bhanteti khipiṁ anantakaṁ.

So māsakhettaṁ turito avāsariṁ, Purā ayaṁ bhañjati yassidaṁ dhanaṁ; Tato ca kaṇho urago mahāviso, Aḍaṁsi pāde turitassa me sato.

Svāhaṁ aṭṭomhi dukkhena pīḷito, Bhikkhu ca taṁ sāmaṁ muñcitvānantakaṁ; Ahāsi kummāsaṁ mamānukampayā, Tato cuto kālakatomhi devatā.

Tadeva kammaṁ kusalaṁ kataṁ mayā, Sukhañca kammaṁ anubhomi attanā; Tayā hi bhante anukampito bhusaṁ, Kataññutāya abhivādayāmi taṁ.

Sadevake loke samārake ca, Añño muni natthi tayānukampako; Tayā hi bhante anukampito bhusaṁ, Kataññutāya abhivādayāmi taṁ.

Imasmiṁ loke parasmiṁ vā pana, Añño munī natthi tayānukampako; Tayā hi bhante anukampito bhusaṁ, Kataññutāya abhivādayāmi tan”ti.

Gopālavimānaṁ chaṭṭhaṁ.