“Hiriṁ tarantaṁ vijigucchamānaṁ, Tavāhamasmī iti bhāsamānaṁ; Seyyāni kammāni anādiyantaṁ, Neso mamanti iti naṁ vijaññā.

Yañhi kayirā tañhi vade, yaṁ na kayirā na taṁ vade; Akarontaṁ bhāsamānaṁ, parijānanti paṇḍitā.

Na so mitto yo sadā appamatto, Bhedāsaṅkī randhamevānupassī; Yasmiñca setī urasīva putto, Sa ve mitto yo abhejjo parehi.

Pāmojjakaraṇaṁ ṭhānaṁ, pasaṁsāvahanaṁ sukhaṁ; Phalānisaṁso bhāveti, vahanto porisaṁ dhuraṁ.

Pavivekarasaṁ pitvā, rasaṁ upasamassa ca; Niddaro hoti nippāpo, dhammappītirasaṁ pivan”ti.

Hirijātakaṁ tatiyaṁ.