- Jātaka
- Tiṁsanipāta
- Kiṁchandavagga
3. Jayaddisajātaka
“Cirassaṁ vata me udapādi ajja, Bhakkho mahā sattamibhattakāle; Kutosi ko vāsi tadiṅgha brūhi, Ācikkha jātiṁ vidito yathāsi”.
“Pañcālarājā migavaṁ paviṭṭho, Jayaddiso nāma yadissuto te; Carāmi kacchāni vanāni cāhaṁ, Pasadaṁ imaṁ khāda mamajja muñca”.
“Seneva tvaṁ paṇasi sassamāno, Mamesa bhakkho pasado yaṁ vadesi; Taṁ khādiyāna pasadaṁ jighaññaṁ, Khādissaṁ pacchā na vilāpakālo”.
“Na catthi mokkho mama nikkayena, Gantvāna paccāgamanāya paṇhe; Taṁ saṅgaraṁ brāhmaṇassappadāya, Saccānurakkhī punarāvajissaṁ”.
“Kiṁ kammajātaṁ anutappate tvaṁ, Pattaṁ samīpaṁ maraṇassa rāja; Ācikkha me taṁ api sakkuṇemu, Anujānituṁ āgamanāya paṇhe”.
“Katā mayā brāhmaṇassa dhanāsā, Taṁ saṅgaraṁ paṭimukkaṁ na muttaṁ; Taṁ saṅgaraṁ brāhmaṇassappadāya, Saccānurakkhī punarāvajissaṁ”.
“Yā te katā brāhmaṇassa dhanāsā, Taṁ saṅgaraṁ paṭimukkaṁ na muttaṁ; Taṁ saṅgaraṁ brāhmaṇassappadāya, Saccānurakkhī punarāvajassu”.
Mutto ca so porisādassa hatthā, Gantvā sakaṁ mandiraṁ kāmakāmī; Taṁ saṅgaraṁ brāhmaṇassappadāya, Āmantayī puttamalīnasattaṁ.
“Ajjeva rajjaṁ abhisiñcayassu, Dhammaṁ cara sesu paresu cāpi; Adhammakāro ca te māhu raṭṭhe, Gacchāmahaṁ porisādassa ñatte”.
“Kiṁ kamma kubbaṁ tava deva pāva, Nārādhayī taṁ tadicchāmi sotuṁ; Yamajja rajjamhi udassaye tuvaṁ, Rajjampi niccheyyaṁ tayā vināhaṁ”.
“Na kammunā vā vacasā va tāta, Aparādhitohaṁ tuviyaṁ sarāmi; Sandhiñca katvā purisādakena, Saccānurakkhī punāhaṁ gamissaṁ”.
“Ahaṁ gamissāmi idheva hohi, Natthi tato jīvato vippamokkho; Sace tuvaṁ gacchasiyeva rāja, Ahampi gacchāmi ubho na homa”.
“Addhā hi tāta satānesa dhammo, Maraṇā ca me dukkhataraṁ tadassa; Kammāsapādo taṁ yadā pacitvā, Pasayha khāde bhidā rukkhasūle”.
“Pāṇena te pāṇamahaṁ nimissaṁ, Mā tvaṁ agā porisādassa ñatte; Etañca te pāṇamahaṁ nimissaṁ, Tasmā mataṁ jīvitassa vaṇṇemi”.
Tato have dhitimā rājaputto, Vanditvā mātu ca pitu ca pāde; Dukhinissa mātā nipatā pathabyā, Pitāssa paggayha bhujāni kandati.
Taṁ gacchantaṁ tāva pitā viditvā, Parammukho vandati pañjalīko; “Somo ca rājā varuṇo ca rājā, Pajāpatī candimā sūriyo ca; Etehi gutto purisādakamhā, Anuññāto sotthi paccehi tāta”.
“Yaṁ daṇḍakirañño gatassa mātā, Rāmassakāsi sotthānaṁ suguttā; Taṁ te ahaṁ sotthānaṁ karomi, Etena saccena sarantu devā; Anuññāto sotthi paccehi putta”.
“Āvī raho vāpi manopadosaṁ, Nāhaṁ sare jātu malīnasatte; Etena saccena sarantu devā, Anuññāto sotthi paccehi bhātika”.
“Yasmā ca me anadhimanosi sāmi, Na cāpi me manasā appiyosi; Etena saccena sarantu devā, Anuññāto sotthi paccehi sāmi”.
“Brahā ujū cārumukho kutosi, Na maṁ pajānāsi vane vasantaṁ; Luddaṁ maṁ ñatvā ‘purisādako’ti, Ko sotthimājānamidhāvajeyya”.
“Jānāmi ludda purisādako tvaṁ, Na taṁ na jānāmi vane vasantaṁ; Ahañca puttosmi jayaddisassa, Mamajja khāda pituno pamokkhā”.
“Jānāmi puttoti jayaddisassa, Tathā hi vo mukhavaṇṇo ubhinnaṁ; Sudukkaraññeva kataṁ tavedaṁ, Yo mattumicche pituno pamokkhā”.
“Na dukkaraṁ kiñci mahettha maññe, Yo mattumicche pituno pamokkhā; Mātu ca hetu paraloka gantvā, Sukhena saggena ca sampayutto”.
“Ahañca kho attano pāpakiriyaṁ, Āvī raho vāpi sare na jātu; Saṅkhātajātīmaraṇohamasmi, Yatheva me idha tathā parattha.
Khādajja maṁ dāni mahānubhāva, Karassu kiccāni imaṁ sarīraṁ; Rukkhassa vā te papatāmi aggā, Chādayamāno mayhaṁ tvamadesi maṁsaṁ”.
“Idañca te ruccati rājaputta, Cajesi pāṇaṁ pituno pamokkhā; Tasmā hi so tvaṁ taramānarūpo, Sambhañja kaṭṭhāni jalehi aggiṁ”.
Tato have dhitimā rājaputto, Dāruṁ samāhatvā mahantamaggiṁ; Sandīpayitvā paṭivedayittha, “Ādīpito dāni mahāyamaggi”.
“Khādajja maṁ dāni pasayhakāri, Kiṁ maṁ muhuṁ pekkhasi haṭṭhalomo; Tathā tathā tuyhamahaṁ karomi, Yathā yathā maṁ chādayamāno adesi”.
“Ko tādisaṁ arahati khāditāye, Dhamme ṭhitaṁ saccavādiṁ vadaññuṁ; Muddhāpi tassa viphaleyya sattadhā, Yo tādisaṁ saccavādiṁ adeyya”.
“Idañhi so brāhmaṇaṁ maññamāno, Saso avāsesi sake sarīre; Teneva so candimā devaputto, Sasatthuto kāmaduhajja yakkha”.
“Cando yathā rāhumukhā pamutto, Virocate pannaraseva bhāṇumā; Evaṁ tuvaṁ porisādā pamutto, Viroca kapile mahānubhāva; Āmodayaṁ pitaraṁ mātarañca, Sabbo ca te nandatu ñātipakkho”.
Tato have dhitimā rājaputto, Katañjalī pariyāya porisādaṁ; Anuññāto sotthi sukhī arogo, Paccāgamā kapilamalīnasatto.
Taṁ negamā jānapadā ca sabbe, Hatthārohā rathikā pattikā ca; Namassamānā pañjalikā upāgamuṁ, “Namatthu te dukkarakārakosī”ti.
Jayaddisajātakaṁ tatiyaṁ.