“Suṇohi mayhaṁ vacanaṁ janinda, Atthena juṇhamhi idhānupatto; Na brāhmaṇe addhike tiṭṭhamāne, Gantabbamāhu dvipadindaseṭṭha”.

“Suṇomi tiṭṭhāmi vadehi brahme, Yenāsi atthena idhānupatto; Kaṁ vā tvamatthaṁ mayi patthayāno, Idhāgamā brahme tadiṅgha brūhi”.

“Dadāhi me gāmavarāni pañca, Dāsīsataṁ satta gavaṁsatāni; Parosahassañca suvaṇṇanikkhe, Bhariyā ca me sādisī dve dadāhi.

Tapo nu te brāhmaṇa bhiṁsarūpo, Mantā nu te brāhmaṇa cittarūpā; Yakkhā nu te assavā santi keci, Atthaṁ vā me abhijānāsi kattaṁ.

Na me tapo atthi na cāpi mantā, Yakkhāpi me assavā natthi keci; Atthampi te nābhijānāmi kattaṁ, Pubbe ca kho saṅgatimattamāsi.

Paṭhamaṁ idaṁ dassanaṁ jānato me, Na tābhijānāmi ito puratthā; Akkhāhi me pucchito etamatthaṁ, Kadā kuhiṁ vā ahu saṅgamo no.

Gandhārarājassa puramhi ramme, Avasimhase takkasīlāyaṁ deva; Tatthandhakāramhi timīsikāyaṁ, Aṁsena aṁsaṁ samaghaṭṭayimha.

Te tattha ṭhatvāna ubho janinda, Sārāṇiyaṁ vītisārayimha tattha; Sāyeva no saṅgatimattamāsi, Tato na pacchā na pure ahosi.

Yadā kadāci manujesu brahme, Samāgamo sappurisena hoti; Na paṇḍitā saṅgatisanthavāni, Pubbe kataṁ vāpi vināsayanti.

Bālāva kho saṅgatisanthavāni, Pubbe kataṁ vāpi vināsayanti; Bahumpi bālesu kataṁ vinassati, Tathā hi bālā akataññurūpā.

Dhīrā ca kho saṅgatisanthavāni, Pubbe kataṁ vāpi na nāsayanti; Appampi dhīresu kataṁ na nassati, Tathā hi dhīrā sukataññurūpā.

Dadāmi te gāmavarāni pañca, Dāsīsataṁ satta gavaṁsatāni; Parosahassañca suvaṇṇanikkhe, Bhariyā ca te sādisī dve dadāmi.

Evaṁ sataṁ hoti samecca rāja, Nakkhattarājāriva tārakānaṁ; Āpūratī kāsipatī tathāhaṁ, Tayāpi me saṅgamo ajja laddho”ti.

Juṇhajātakaṁ dutiyaṁ.