“Yo ve kāle asampatte, ativelaṁ pabhāsati; Evaṁ so nihato seti, kokilāyiva atrajo.

Na hi satthaṁ sunisitaṁ, visaṁ halāhalāmiva; Evaṁ nikaṭṭhe pāteti, vācā dubbhāsitā yathā.

Tasmā kāle akāle vā, vācaṁ rakkheyya paṇḍito; Nātivelaṁ pabhāseyya, api attasamamhi vā.

Yo ca kāle mitaṁ bhāse, matipubbo vicakkhaṇo; Sabbe amitte ādeti, supaṇṇo uragāmivā”ti.

Kokilajātakaṁ paṭhamaṁ.