“Ahaṁ dasasataṁbyāmaṁ, uragamādāya āgato; Tañca mañca mahākāyaṁ, dhārayaṁ nappavedhasi.

Athimaṁ khuddakaṁ pakkhiṁ, Appamaṁsataraṁ mayā; Dhārayaṁ byathasi bhītā, Kamatthaṁ koṭasimbali”.

“Maṁsabhakkho tuvaṁ rāja, phalabhakkho ayaṁ dijo; Ayaṁ nigrodhabījāni, pilakkhudumbarāni ca; Assatthāni ca bhakkhitvā, khandhe me ohadissati.

Te rukkhā saṁvirūhanti, mama passe nivātajā; Te maṁ pariyonandhissanti, arukkhaṁ maṁ karissare.

Santi aññepi rukkhā se, mūlino khandhino dumā; Iminā sakuṇajātena, bījamāharitā hatā.

Ajjhārūhābhivaḍḍhanti, brahantampi vanappatiṁ; Tasmā rāja pavedhāmi, sampassaṁnāgataṁ bhayaṁ”.

“Saṅkeyya saṅkitabbāni, rakkheyyānāgataṁ bhayaṁ; Anāgatabhayā dhīro, ubho loke avekkhatī”ti.

Koṭasimbalijātakaṁ sattamaṁ.