Latā ca sajjā pavarā ca devatā, Accimatī rājavarassa sirīmato; Sutā ca rañño vessavaṇassa dhītā, Rājīmatī dhammaguṇehi sobhatha.

Pañcettha nāriyo āgamaṁsu nhāyituṁ, Sītodakaṁ uppaliniṁ sivaṁ nadiṁ; Tā tattha nhāyitvā rametvā devatā, Naccitvā gāyitvā sutā lataṁ bravi.

“Pucchāmi taṁ uppalamāladhārini, Āveḷini kañcanasannibhattace; Timiratambakkhi nabheva sobhane, Dīghāyukī kena kato yaso tava.

Kenāsi bhadde patino piyatarā, Visiṭṭhakalyāṇitarassu rūpato; Padakkhiṇā naccanagītavādite, Ācikkha no tvaṁ naranāripucchitā”ti.

“Ahaṁ manussesu manussabhūtā, Uḷārabhoge kule suṇisā ahosiṁ; Akkodhanā bhattuvasānuvattinī, Uposathe appamattā ahosiṁ.

Manussabhūtā daharā apāpikā, Pasannacittā patimābhirādhayiṁ; Sadevaraṁ sassasuraṁ sadāsakaṁ, Abhirādhayiṁ tamhi kato yaso mama.

Sāhaṁ tena kusalena kammunā, Catubbhi ṭhānehi visesamajjhagā; Āyuñca vaṇṇañca sukhaṁ balañca, Khiḍḍāratiṁ paccanubhomanappakaṁ”.

“Sutaṁ nu taṁ bhāsati yaṁ ayaṁ latā, Yaṁ no apucchimha akittayī no; Patino kiramhākaṁ visiṭṭha nārīnaṁ, Gatī ca tāsaṁ pavarā ca devatā.

Patīsu dhammaṁ pacarāma sabbā, Patibbatā yattha bhavanti itthiyo; Patīsu dhammaṁ pacaritva sabbā, Lacchāmase bhāsati yaṁ ayaṁ latā.

Sīho yathā pabbatasānugocaro, Mahindharaṁ pabbatamāvasitvā; Pasayha hantvā itare catuppade, Khudde mige khādati maṁsabhojano.

Tatheva saddhā idha ariyasāvikā, Bhattāraṁ nissāya patiṁ anubbatā; Kodhaṁ vadhitvā abhibhuyya maccharaṁ, Saggamhi sā modati dhammacārinī”ti.

Latāvimānaṁ catutthaṁ.