“Alaṅkatā maṇikañcanācitaṁ, Sovaṇṇajālacitaṁ mahantaṁ; Abhiruyha gajavaraṁ sukappitaṁ, Idhāgamā vehāyasaṁ antalikkhe.

Nāgassa dantesu duvesu nimmitā, Acchodakā paduminiyo suphullā; Padumesu ca tūriyagaṇā pabhijjare, Imā ca naccanti manoharāyo.

Deviddhipattāsi mahānubhāve, Manussabhūtā kimakāsi puññaṁ; Kenāsi evaṁ jalitānubhāvā, Vaṇṇo ca te sabbadisā pabhāsatī”ti.

“Bārāṇasiyaṁ upasaṅkamitvā, Buddhassahaṁ vatthayugaṁ adāsiṁ; Pādāni vanditvā chamā nisīdiṁ, Vittā cahaṁ añjalikaṁ akāsiṁ.

Buddho ca me kañcanasannibhattaco, Adesayi samudayadukkhaniccataṁ; Asaṅkhataṁ dukkhanirodhasassataṁ, Maggaṁ adesayi yato vijānisaṁ.

Appāyukī kālakatā tato cutā, Upapannā tidasagaṇaṁ yasassinī; Sakkassahaṁ aññatarā pajāpati, Yasuttarā nāma disāsu vissutā”ti.

Nāgavimānaṁ tatiyaṁ.