“Āgamissati me pāpaṁ, āgamissati me bhayaṁ; Tadā hi calitā sākhā, manussena migena vā”.

“Bhīruyā nūna me kāmo, avidūre vasantiyā; Karissati kisaṁ paṇḍuṁ, sāva sākhā parantapaṁ.

Socayissati maṁ kantā, gāme vasamaninditā; Karissati kisaṁ paṇḍuṁ, sāva sākhā parantapaṁ.

Tayā maṁ asitāpaṅgi, sitāni bhaṇitāni ca; Kisaṁ paṇḍuṁ karissanti, sāva sākhā parantapaṁ”.

“Agamā nūna so saddo, asaṁsi nūna so tava; Akkhātaṁ nūna taṁ tena, yo taṁ sākhamakampayi.

Idaṁ kho taṁ samāgamma, mama bālassa cintitaṁ; Tadā hi calitā sākhā, manussena migena vā”.

“Tatheva tvaṁ avedesi, Avañci pitaraṁ mama; Hantvā sākhāhi chādento, Āgamissati me bhayan”ti.

Parantapajātakaṁ ekādasamaṁ.

Gandhāravaggo dutiyo.

Tassuddānaṁ

Varagāma mahākapi bhaggava ca, Daḷhadhamma sakuñjara kesavaro; Urago vidhuro puna jāgarataṁ, Atha kosalādhipa parantapa cāti.

Atha vagguddānaṁ

Atha sattanipātamhi, vaggaṁ me bhaṇato suṇa; Kukku ca puna gandhāro, dveva vuttā mahesināti.

Sattakanipātaṁ niṭṭhitaṁ.