“Susukkakhandhaṁ abhiruyha nāgaṁ, Akācinaṁ dantiṁ baliṁ mahājavaṁ; Abhiruyha gajavaraṁ sukappitaṁ, Idhāgamā vehāyasaṁ antalikkhe.

Nāgassa dantesu duvesu nimmitā, Acchodakā paduminiyo suphullā; Padumesu ca tūriyagaṇā pavajjare, Imā ca naccanti manoharāyo.

Deviddhipattosi mahānubhāvo, Manussabhūto kimakāsi puññaṁ; Kenāsi evaṁ jalitānubhāvo, Vaṇṇo ca te sabbadisā pabhāsatī”ti.

So devaputto attamano, moggallānena pucchito; Pañhaṁ puṭṭho viyākāsi, yassa kammassidaṁ phalaṁ.

“Aṭṭheva muttapupphāni, kassapassa mahesino; Thūpasmiṁ abhiropesiṁ, pasanno sehi pāṇibhi.

Tena metādiso vaṇṇo, …pe… vaṇṇo ca me sabbadisā pabhāsatī”ti.

Paṭhamanāgavimānaṁ dasamaṁ.