“Yuttā ca te paramaalaṅkatā hayā, Adhomukhā aghasigamā balī javā; Abhinimmitā pañcarathāsatā ca te, Anventi taṁ sārathicoditā hayā.

Sā tiṭṭhasi rathavare alaṅkatā, Obhāsayaṁ jalamiva joti pāvako; Pucchāmi taṁ varatanu anomadassane, Kasmā nu kāyā anadhivaraṁ upāgami”.

“Kāmaggapattānaṁ yamāhunuttaraṁ, Nimmāya nimmāya ramanti devatā; Tasmā kāyā accharā kāmavaṇṇinī, Idhāgatā anadhivaraṁ namassituṁ”.

“Kiṁ tvaṁ pure sucaritamācarīdha, Kenacchasi tvaṁ amitayasā sukhedhitā; Iddhī ca te anadhivarā vihaṅgamā, Vaṇṇo ca te dasa disā virocati.

Devehi tvaṁ parivutā sakkatā casi, Kuto cutā sugatigatāsi devate; Kassa vā tvaṁ vacanakarānusāsaniṁ, Ācikkha me tvaṁ yadi buddhasāvikā”ti.

“Nagantare nagaravare sumāpite, Paricārikā rājavarassa sirimato; Nacce gīte paramasusikkhitā ahuṁ, Sirimāti maṁ rājagahe avediṁsu.

Buddho ca me isinisabho vināyako, Adesayī samudayadukkhaniccataṁ; Asaṅkhataṁ dukkhanirodhasassataṁ, Maggañcimaṁ akuṭilamañjasaṁ sivaṁ.

Sutvānahaṁ amatapadaṁ asaṅkhataṁ, Tathāgatassanadhivarassa sāsanaṁ; Sīlesvahaṁ paramasusaṁvutā ahuṁ, Dhamme ṭhitā naravarabuddhadesite.

Ñatvānahaṁ virajapadaṁ asaṅkhataṁ, Tathāgatenanadhivarena desitaṁ; Tatthevahaṁ samathasamādhimāphusiṁ, Sāyeva me paramaniyāmatā ahu.

Laddhānahaṁ amatavaraṁ visesanaṁ, Ekaṁsikā abhisamaye visesiya; Asaṁsayā bahujanapūjitā ahaṁ, Khiḍḍāratiṁ paccanubhomanappakaṁ.

Evaṁ ahaṁ amatadasamhi devatā, Tathāgatassanadhivarassa sāvikā; Dhammaddasā paṭhamaphale patiṭṭhitā, Sotāpannā na ca pana matthi duggati.

Sā vandituṁ anadhivaraṁ upāgamiṁ, Pāsādike kusalarate ca bhikkhavo; Namassituṁ samaṇasamāgamaṁ sivaṁ, Sagāravā sirimato dhammarājino.

Disvā muniṁ muditamanamhi pīṇitā, Tathāgataṁ naravaradammasārathiṁ; Taṇhacchidaṁ kusalarataṁ vināyakaṁ, Vandāmahaṁ paramahitānukampakan”ti.

Sirimāvimānaṁ soḷasamaṁ.